ReadyPlanet.com
dot dot


dot
รายการสินค้า
dot
bulletสินค้าทั้งหมด
bulletBest Seller
bulletNew Arrival
dot
ตะกร้าสินค้า
dot
จำนวน : 0 ชิ้น
ราคา : 0.00
bullet ดูสินค้า
bullet ชำระเงิน
bulletแจ้งโอนเงิน
bulletตรวจสอบสถานะ order
bulletตรวจสอบสถานะพัสดุ
dot
สอบถามข้อมูล
dot
bulletวิธีการใช้ผลิตภัณฑ์ต่างๆ
bulletวิธีการสั่งซื้อสินค้า
dot
เรื่องของคน มีบุตรยาก
dot
bulletมีบุตรยาก คืออะไร
bulletคุณมีบุตรยากหรือไม่
bulletอยากมีลูก ทำไงดี
bulletสารพัดวิธีรักษา
bulletหาหมอที่ไหนดี
bulletค่าใช้จ่ายในการรักษา
bulletยากระตุ้นไข่
bulletสารพันปัญหา
dot
รู้ไว้ใช่ว่า..
dot
bulletประจำเดือนผิดปกติ
bulletเยื่อบุมดลูกเจริญผิดที่
bulletอบเซาว์น่าทำให้มีลูกยาก
bulletขอบุตรบุญธรรม
bulletอ้วน..สาเหตุทำให้มีลูกยาก
bulletนมถั่วเหลือง
bulletนวดบำบัดโรค
bulletบทเรียนรักสะดุด
bulletดีหรือไม่ดี ถ้าจะมีลูกโทน
bulletกินอะไรช่วยได้
bulletGift เด็กสวรรค์
bulletฝังเข็มเพิ่มอสุจิ
bulletการบริจาคไข่ อสุจิ หรือตัวอ่อน
bulletเลือกเพศบุตรแบบธรรมชาติ
dot
ไม่ได้ด้วยแพทย์ ก็ขอด้วยมนต์
dot
bulletคำอธิษฐาน
bulletวิธีแก้สำหรับผู้ที่เคยทำแท้ง
dot
ประสบการณ์ล่าฝัน
dot
bulletวันที่เฝ้ารอ
bulletก่อนจะถึงลูกสาวสุดสวย
bullet .. 2 hearts ..
weneedbaby
dot
ให้กำลังใจ
dot
bulletการเกิดเป็นมนุษย์
bulletสวรรค์ของคนไม่มีลูก
bulletปัญหาคาใจ คนไม่มีบุตร
bulletมีบุตรแบบเหนือธรรมชาติ
bullet40 ยังแจ๋ว
bulletข้อคิดจากคุณหมอ
dot
Sponsor Links
dot
bulletศูนย์รวมฟิล์มทุกชนิด
bulletฟิล์ม v-kool
bulletของใช้สำหรับ แม่และเด็ก
bulletการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่
bulletBangkok Hostel
bulletร้านนมแม่
bulletbeing-mom
bulletชุดคลุมท้อง
bulletBussaba Bangkok Boutique Hotel Suvarnabhumi Airport


มีบุตรยาก,weneedbaby
คำนวณโอกาสในการตั้งครรภ์


บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 5

*-* บันทึกของหลอดแก้ว วันที่ 31-5-2551 *-*

วันนี้วันที่ยี่สิบเอ็ด

กลับมาแล้วค่ะ กลับมาจากไปเจาะเก็บไข่ที่ รพ. ตื่นเต้นน่าดู
ตอนไปรถติดชะมัด กะว่าวันนี้วันเสาร์ ตอนเช้ารถไม่ติด ที่ไหนได้รถติดมากเลย

ออกจากบ้านเจ็ดโมงครึ่ง คุณหมอนัดแปดโมงครึ่ง ถ้าปกติรถไม่ติด
ก็จะประมาณยี่สิบนาทีถึง แต่เราว่าจะไปถึงให้ก่อนเวลานัด
เผื่อมีอะไรที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น
จะได้ไม่ผิดนัดคุณหมอ พอเดินทางจริงรถติดมากๆ ก็ใจเย็นไปเรื่อยๆ
เพราะเราก็เผื่อเวลาไว้แล้ว รถแล่นไปได้ประมาณครึ่งทาง ก็พบสาเหตุที่
ทำให้รถติด อะไรน่ะเหรอคะ ก็เจอรถปิคอัพบรรทุกถังแก๊ส ทำถังแก๊ส
หล่นเต็มถนนเลย นึกดูสิคะว่า รถที่ตามหลังรถแก๊สมาเนี่ยจะใจหายใจคว่ำซักแค่ไหน
พอหลุดจากตรงนั้นได้ รถก็วิ่งฉิวเลย

เรานัดกับน้องสาวว่าให้ถามคุณหมอว่า จะให้ตรวจหาดาวน์ซินโดรมให้ด้วยได้มั๊ย น้องสาวเราก็รับปาก

ไปถึง รพ. แปดโมงครึ่งพอดีแป๊ะ
พยาบาลก็พาเราไปเตรียมตัว ช่างน้ำหนัก วัดความดัน เปลี่ยนเสื้อผ้าของ รพ.
เสร็จแล้วก็เข้าห้อง หน้าห้องมีป้ายว่าห้องผ่าตัด มีพยาบาลสามคน
คุณหมอวิสัญญีหนึ่งคน คุณพยาบาลอธิบายว่า ต้องให้น้ำเกลือก็คือต้องเอาเข็มเจาะ
ที่หลังมือขวา และให้ยาระงับความรู้สึก

เราถามว่าจะเจ็บไหมตอนที่คุณหมอเจาะเก็บไข่ คุณพยาบาลบอกว่า จะเจ็บที่สุดก็ตอน
แทงเข็มให้น้ำเกลือนี่แหละค่ะ นอกนั้นไม่รู้สึก ว่าแล้วพยาบาลก็
แทงเข็มเจาะน้ำเกลือให้เราที่มือขวา เจ็บมาก แต่ทนได้ เชื่อมั๊ยว่าตั้งแต่
เกิดมาเราไม่เคยโดนให้น้ำเกลือเลย คิดในใจ เออ! ให้น้ำเกลือนี่เจ็บสุดแล้วเหรอ
งั้นอย่างอื่นก็ไม่เจ็บไปกว่านี้แล้วล่ะ ก็ค่อยโล่งอก ซักพัก เอ๊ะ! ทำไมมันรู้สึกเย็นๆ
ที่ตามเส้นเลือดที่แขน ถามพยาบาล บอกว่าไม่เป็นไรค่ะ มันคือน้ำเกลือ

ใส่ที่วัดความดันที่แขนซ้าย และบอกว่า จะวัดความดันทุกๆห้านาที

และคุณหมอวิสัญญีจะมาให้ยาระงับความรู้สึก
หลังจากนั้นก็จะจัดท่าทางให้พร้อม พอคุณหมอสมบูรณ์มาถึงก็ทำการเจาะเก็บไข่ได้เลย

เราสงสัยว่ายาระงับความรู้สึกเนี่ย มันเป็นยาอะไร ยาสลบหรือยานอนหลับ
แต่เราก็ไม่ได้ถาม ไม่มีอารมณ์จะถาม ช่วงนั้นตื่นเต้นมาก แค่ให้ไม่รู้สึกตัวก็พอแล้ว

ต่อมาเราเห็นพยาบาลมาฉีดยาอีกเข็มเข้าที่สายน้ำเกลือ
น่าจะเป็นยาระงับความรู้สึกนี่แหละ

คุณหมอวิสัญญีดูความดันของเราบนหน้าจอ แล้วถามว่า ตื่นเต้นเหรอ
เรารีบบอกเลยว่า ตื่นเต้นมากค่ะ
คุณหมอหัวเราะอารมณ์ดี แล้วบอกว่า นั่นสิ! ตัวเลขความดันมันขึ้นๆลงๆตลอดเลย
คุณหมอก็เอาผ้ามาปิดตา แล้วบอกว่าปิดตาซะ จะได้ไม่ตื่นเต้นมาก
พอปิดตาซักแป๊บเดียว ไม่ถึงนาที เราก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย

จนกระทั่งคุณพยาบาลมาเรียกชื่อ เราก็รู้สึกตัว พยาบาลบอกว่า
ให้นอนต่ออีกซักพัก เพราะตอนนี้ยังจะมึนๆอยู่ และกลัวจะอาเจียน
เราก็เชื่อฟัง นอนไปพยายามให้หลับ แต่มันไม่หลับค่ะ มันอยากตื่นแล้ว
พยาบาลเลยบอกให้นั่งดูว่า มึนอยู่มั๊ย พอเรานั่งก็รู้สึกว่ามึน พยาบาลก็ให้เรานั่งซักพัก

นั่งไปนั่งมา มันเมื่อย อยากลุกแล้ว ก็บอกพยาบาล ก็อนุญาตให้เราลุก
เราก็ค่อยๆลุกขึ้นยืน ค่อยๆเดิน มันก็ยังมึนอยู่ เซนิดหน่อย พอทนได้
แต่ถ้าจะให้นอนอยู่เฉยๆ ไม่เอาอ่ะ มันเซ็ง

เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จออกจากห้อง สามีถามว่าเป็นไง เราบอกไม่รู้สึกตัวเลย
ไม่เจอคุณหมอด้วย เพราะหลับอยู่

สามีบอกว่าเก็บน้ำเชื้อแล้ว เราก็ถามว่าแล้วให้แอ๊บ (น้องสาวที่ไปเป็นเพื่อน)
ไปเฝ้าหน้าห้องหรือเปล่า สามีบอกไม่ได้ให้เฝ้า มันไม่เป็นไรอยู่แล้ว
แหม๋! เพิ่งออกจาก รพ.แท้ๆ ทำเป็นเก่ง

คือเราแอบบอกน้องสาวว่าให้เฝ้าอยู่หน้าห้อง
ถ้าสามีเราเป็นไรขึ้นมาได้ยินเสียงเคาะประตูให้รีบบอกพยาบาลเลย
สามีเราดื้อมาก แต่ไม่เป็นไรก็ดีแล้วล่ะ

คุณพยาบาลบอกว่า จะมีเลือดซึมออกมาบ้างให้ใส่ผ้าอนามัยเอาไว้
แต่ถ้าเลือดออกเยอะให้กลับมาที่ รพ.อีกครั้ง และจะโทรมาหาเราอีกทีเพื่อบอกว่า
คุณหมอจะนัดวันไหน

จากนั้นเราก็ไปจ่ายเงินและรับยาสอดกับยากิน
สรุปว่า วันนี้ไม่เจอคุณหมอเลย ถามสามีว่าเจอคุณหมอมั๊ย
สามีบอกว่า เห็นคุณหมอยุ่งๆ เดินไปเดินมาอยู่ ก็เลยเหมือนกับไม่ได้เจอ
ก็เลยไม่ได้ถามเรื่องดาวน์ซินโดรม แต่เดี๋ยวคราวหน้าค่อยถามก็ได้

ก่อนกลับเราอยากกิน KFC (อ่านไดอารี่ของคุณนุ้ย แล้วนึกอยากกินบ้าง) (ตอนนั้นยังไม่ปวดท้องเท่าไหร่)
ให้สามีเราพาไป ก็กำลังจะไปกัน ระหว่างทางแม่โทรเข้ามาถามว่า
จะกินอะไร เดี๋ยวจะทำกับข้าวไว้ให้ เรานึกในใจ อดกิน KFC แน่แล้วตู
ก็เลยให้แม่ทำข้าวผัดไว้ให้ เพราะถ้าขืนจะไปกิน KFC โดนด่าแน่
กลับถึงบ้านกินข้าวเสร็จก็นอนเลย พอตื่นขึ้นมาตอนเย็นรู้สึกปวดท้อง
ปวดเหมือนตอนมีประจำเดือน มันหน่วงๆ แต่ปวดมากกว่า
สามีให้กินยาพารา เราไม่ยอมกิน มันทนได้น่ะ แต่ไม่เห็นจะมีเลือดออก
เหมือนที่คุณพยาบาลบอกเลย สงสัยคุณหมอมือเบามาก

จะนอนอีกก็ไม่หลับแล้ว มาบันทึกหลอดแก้วดีกว่า เดี๋ยวจะลืมเหตุการณ์วันนี้ซะ

สวัสดีค่ะ
จากคุณ : หมูน้อยตัวโต
 
*-* บันทึกของหลอดแก้ว วันที่ 1-6-2551 *-*
 
วันนี้วันที่ยี่สิบสอง

คุณหมอโทรมาแต่เช้า ประมาณเก้าโมง คุณหมอบอกว่า เก็บไข่เรา
ได้ทั้งหมดสิบห้าใบ แต่ใช้ได้เก้าใบ คุณหมอจะแช่แข็งให้ห้าใบ
เผื่อว่าไม่ติด จะได้เอามาใช้ได้อีก ไม่ต้องกระตุ้นไข่ และเสียค่าใช้จ่ายน้อยลง
ส่วนอีกสี่ใบจะใช้ในรอบนี้

คุณหมอบอกว่าสามีเชื้ออ่อน ก็เลยที่อิ๊กซี่ให้ และตอนเช้าวันอังคาร(3 มิย.)
จะโทรมาบอกว่าจะใส่ตัวอ่อนได้หรือยัง ถ้าตัวอ่อนไม่แข็งแรงก็
ใส่กลับวันอังคารเช้า 9.00 น. ถ้าตัวอ่อนแข็งแรงจะเลี้ยงให้จนระยะปลาสโตซิส
วันพฤหัส(5 มิย.) ก็ใส่กลับตัวอ่อน

เราเลยถือโอกาสถามคุณหมอซะเลย เรื่องดาวน์ซินโดรม
คุณหมอบอกว่าเรื่องนั้นต้องไว้ตอนที่ท้องก่อนแล้วถึงจะตรวจ
เราก็โอเค เอาไว้ก่อนก็ได้

แต่มาคิดอีกที เคยรู้มาจากไหนก็จำไม่ได้แล้ว ว่าถ้าทางพ่อและทางแม่ ไม่มี
ใครมีประวัติอาการดาวน์ ก็ไม่จำเป็นต้องตรวจหรอก
ก็เลยคิดว่า ไม่ตรวจละ

วันอังคารเราต้องเตรียมตัวให้พร้อมไว้ เผื่อคุณหมอโทรมาบอกให้ไปใส่ตัวอ่อน
เราจะได้ไปได้ทันที เพราะตอนเช้าวันอังคารรถติดด้วย ถึงแม้บ้านจะอยู่ไม่ไกลก็เหอะ

วันนี้ท้องอืดมากเลย เพื่อนๆที่มีประสบการณ์เป็นแบบนี้กันบ้างหรือเปล่าคะ
นั่งๆนอนๆทั้งวันเช่นเคย อยากไปกินอาหารเวียตนามที่ร้านใกล้ๆบ้าน
ก็ไปไม่ได้ วันๆก็ นอน กิน เล่นคอม มันเบื่อนะเนี่ย พอลงไปหน้าร้าน
ก็มีแต่คนไล่ขึ้นมานอน เฮ้อ! ชีวิต

ตอนที่ชีวิตปกติทำแต่งาน เคยคิดว่า อยากจะกินๆนอนๆทั้งวัน มันคงจะสบาย
บางทีก็เบื่องาน เดี๋ยวนี้อยากทำงานมากเลย นี่ขนาดเพิ่งเริ่มทำหลอดแก้วนะเนี่ย ยังไม่ถึงเดือนเลย
ถ้าท้องแล้วต้องอยู่เฉยๆเก้าเดือน ไม่บ้าตายเลยเหรอ
 
สวัสดีค่ะ
จากคุณ : หมูน้อยตัวโต
 
*-* บันทึกของหลอดแก้ว วันที่ 2-6-2551 *-*
 
วันนี้วันที่ยี่สิบสาม

นอนทั้งวันอีกตามเคย วันนี้สามีไปทำงาน เราเลยมีโอกาสเป็นอีแอบ
แอบทำงานบ้าน แอบกวาดห้อง แอบอาบน้ำให้เจ้าจูดี้ (หมา)
แอบล้างห้องน้ำ ได้เหงื่อดี เหงื่อไม่ออกมาหลายวัน ปกติงานพวกนี้เรา
เป็นคนทำ แต่ตอนนี้โดนห้ามทำ คิดดูสิ ถ้าคนอื่นมาทำแทน
มันคงไม่ได้ดังใจเรา เราก็ไม่ชอบให้คนอื่นทำซะด้วยสิ ถ้าเห็นไม่สะอาด
มันขัดใจยังไงไม่รู้ ขอทำส่งท้ายเถอะ

อ้อ! มีแอบอีกอย่าง คือแอบลงไปหน้าร้าน ทำเป็นเอาค่าซักผ้าไปฝากไว้
แต่กว่าจะขึ้นมาก็อู้อยู่นาน พอขึ้นมาที่ห้องก็เดิมๆ อีก กิน นอน เล่นคอม

พรุ่งนี้เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม รับโทรศัพท์คุณหมอ เพราะคุณหมอ
จะโทรมาบอกว่า จะให้ไปใส่ตัวอ่อนหรือเปล่า คือถ้าคุณหมอโทรมาบอก
ให้ไปใส่ตัวอ่อนได้ เราก็ต้องไปทันทีเลย แต่ถ้าคุณหมอบอกว่าจะเลี้ยงถึง
วันพฤหัส ระยะปลาสโตซิส เราก็ไม่ต้องไป ใจจริงเราอยากให้
เลี้ยงได้ถึงระยะปลาสโตซิส เพราะมันจะชัวร์กว่า แต่ก็ต้องแล้วแต่ตัวอ่อนของเรา
ว่าอยากอยู่กับแม่หรืออยากอยู่กับคุณหมอ

 สวัสดีค่ะ
จากคุณ : หมูน้อยตัวโต 
 
 
*-* บันทึกของหลอดแก้ว วันที่ 3-6-2551 *-*
 
วันนี้วันที่ยี่สิบสี่

ตอนเช้าวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดว่าจะโทรเข้ามาบอกว่าจะเลี้ยงตัวอ่อนถึงวันไหน
ทำให้เราต้องเตรียมพร้อมอยู่เสมอ ถ้าคุณหมอโทรมาให้เราไปใส่ตัวอ่อนได้
เราก็ต้องพร้อมไปได้ทันที ฉะนั้น เราเลยเตรียมตัวตื่นตั้งแต่เช้า ตีห้า เพราะต้องสอดยาก่อน กว่ายาจะซึมหมดจะใช้เวลา
ประมาณเกือบชั่วโมงอยู่ รวมทั้งสามี น้องสาว แม่เรา ตอนเช้าจะใช้
ห้องน้ำในเวลาใกล้เคียงกัน ต้องจัดลำดับดีๆ ที่จริงมันก็มีสองห้อง แต่ไม่นิยม

พอเตรียมตัวพร้อมรอคุณหมอโทรมา ประมาณแปดโมงสิบพยาบาลจาก รพ.ก็โทรมา
บอกว่าวันนี้ยังไม่ต้องไปใส่ตัวอ่อน เพราะตัวอ่อนเจริญเติบโตดี
คุณหมอจะเลี้ยงจนถึงระยะปลาสโตซิส แล้ววันพฤหัสค่อยไปใส่ตัวอ่อน
ตอนเก้าโมงเช้า เราก็ อืม! ดีเหมือนกัน เราก็อยากให้คุณหมอเลี้ยงถึงระยะนี้ด้วย
มันก็สมใจเรา ถึงตอนนี้เราค่อนข้างมั่นใจว่า ทำหลอดแก้วครั้งนี้จะสำเร็จ
เพราะว่าตัวอ่อนเราดี และตอนที่คุณหมอซาวด์โพรงมดลูกของเรา
คุณหมอพูดว่า อืม! โพรงมดลูกเรียบดี พังผืดก็ไม่มี ไม่น่าจะมีปัญหา
คุณหมอชมถึงสองครั้งแน่ะ เราเลยมั่นใจ แต่ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก

มันจะอยู่ที่ด่านสุดท้ายแล้วคือ ตอนใส่ตัวอ่อน แล้วการปฏิบัติตัวของเรานั่นเอง
เราต้องระวังมากๆ เรายิ่งเป็นคนทำอะไรเร็วๆ รีบๆ อยู่ด้วย แถมซุ่มซ่ามนิดๆ
ต่อไปนี้จะปรับปรุงตัวละ ค่อยๆเดิน ค่อยๆนั่ง ค่อยๆทำ ค่อยๆทุกอย่าง
มันยากนิดนึง เหมือนจับเรามานั่งสมาธิเลย

ไม่กล้านอนกลางวันเยอะแล้ว กลางคืนทีไรนอนหลับยากทุกที
แล้วคราวนี้กลางวันช่วงที่ไม่ได้นอนก็ยาวขึ้น กำลังจะหาแผ่นหนัง
มาดูแบบที่คุณร่าเริงเลยบอก มันคงเป็นการดีที่สุดแล้ว กะจะเอาแบบหนังชุดเลย
จะได้อยากดู


สวัสดีค่ะ
จากคุณ : หมูน้อยตัวโต
 
*-* บันทึกของหลอดแก้ว วันที่ 4-6-2551 *-*
 
วันนี้วันที่ยี่สิบสี่

พรุ่งนี้เช้าต้องไปใส่ตัวอ่อนแล้ว เรามีคำถามในใจมากมาย เกี่ยวกับการปฏิบัติตัว
คืออยากทำตัวให้ดีที่สุด จะได้ติดในครั้งแรกเลย

- ใส่ตัวอ่อนแล้วนั่งเล่นคอมนานๆได้มั๊ย
- เวลาฮัดเช้ย (จาม) มันต้องใช้แรงที่ท้องเหมือนการเบ่ง ตัวอ่อนจะหลุดมั๊ย
- ก้มได้มั๊ย
- เวลาอึมันต้องเบ่งนะ ได้มั๊ย
- กินปลาร้าได้มั๊ย
- เวลานอนนานๆมันเมื่อย เปลี่ยนเป็นนั่งบนที่นอนได้มั๊ย
- ยืนทำกับข้าวได้มั๊ย
- กวาดบ้านได้มั๊ย
- ฯลฯ

คือมันเป็นข้อสงสัยที่เราไม่รู้จริงๆ จะถามคุณหมอก็เกรงใจ แต่ถ้าถึงเวลาจริงๆ
มันก็คงรู้เองแหละเนอะ

ไม่รู้ว่าตัวอ่อนจะได้กี่ตัว คุณหมอจะใส่ให้กี่ตัว เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้

ถ้าเราหายไปซักพัก แสดงว่าเราโดนห้ามเล่นคอม แต่ยังไงเราจะพยายาม
แอบบันทึกนะ

วันนี้ไม่ค่อยมีไรให้บันทึก มันเดิมๆ แล้วเราจะมาบอกว่าได้ใส่ตัวอ่อนกี่ตัว ถ้ามีโอกาสนะ

สวัสดีค่ะ
จากคุณ : หมูน้อยตัวโต
 
*-* บันทึกของหลอดแก้ว วันที่ 5-6-2551 *-*
 
วันนี้วันที่ยี่สิบห้า

ไปรพ.ตามคุณหมอนัดเพื่อไปใส่คืนตัวอ่อน ตัวอ่อนของเราทั้งหมดสี่ตัว
แต่ตัวนึงไม่ค่อยมีการแบ่งเซล คุณหมอเลยไม่ใส่ให้ บอกว่าใส่ก็ไม่มีประโยชน์
เหลืออีกสามตัว ที่คุณหมอจะใส่ให้ แต่มีแค่สองตัวอ่อนที่เข้าระยะปลาสโตซิส
อีกตัวอ่อนนึงยังแบ่งเซลไม่ถึงระยะนี้ แต่มันก็ยังแบ่งเซลอยู่
ก็เลยใส่ตัวอ่อนได้สามตัวค่ะ

วันนี้คงเล่าละเอียดไม่ค่อยได้ค่ะ
เพราะตอนแรกสามีไม่ให้มาบันทึก บอกว่าให้นอน แต่เราขอร้อง อ้อนวอนต่างๆนานา
จนสามีอ่อนใจ ให้เราบันทึกได้แป๊บเดียว ก็เลยต้องย่อๆ

 แล้วจะบันทึกอีกนะคะ ถ้ามีโอกาส (แอบบันทึก)

สวัสดีค่ะ
จากคุณ : หมูน้อยตัวโต

ติดตามตอนต่อไปสัปดาห์หน้าค่ะ




ไดอารี่คนอยากมีลูก

อยากมี...แต่มียาก article
วันที่เฝ้ารอ article
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 9
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 8
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 7
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 6
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 4
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 3
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 2
บันทึกของหลอดแก้ว ตอนที่ 1



Copyright © 2010 All Rights Reserved.

Home / แบบประเมินภาวะการมีบุตรยาก / รายชื่อคลีนิครักษาภาวะมีบุตรยาก  / คำนวณโอกาสในการตั้งครรภ์ / ตะกร้าสินค้า  / ติดต่อเรา / webboard

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม โทร. 02-320-4799,02-721-3006, 081-446-8897


View My Stats