ReadyPlanet.com


ประสบการณ์ท้องเองตามธรรมชาติ 3 ครั้งแต่ไม่สมหวัง


สวัสดีทุกๆคนนะคะ ไม่แน่ใจว่ามาถูกกระทู้หรือเปล่า แต่ก่อนอื่นอุ๊ขอออกตัวก่อนนะคะว่าไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ท่านไหนไม่สบายใจ แต่อยากจะแชร์ประสบการณ์ของตัวเองเผื่อว่าจะเป็นประโยชน์ให้กับท่านไหนได้บ้าง และจะได้ลองสังเกตตัวเองให้มากขึ้น อาจจะยาวไปนิดนึงต้องขอโทษด้วยนะคะ อย่างที่กล่าวมาในหัวข้อนะคะว่า 3 ท้องแล้วและก็ผิดหวังทุกครั้ง ขอเริ่มจากท้องแรกนะคะ

ท้องแรกตอนอายุ 31 เมื่อเดือนมี.ค. 53 - "ท้องไข่ฝ่อ" เริ่มจากประจำเดือนขาดไป แต่ช่วงนั้นติดงานปิดเล่ม Annual Report (พอดีอุ๊ทำงานบ.โฆษณา) ซึ่งงานค่อนข้างเครียดมากจากการต้องตรวจ proof reading ทุกตัวอักษรแถมยังต้องแข่งกับเวลาในชนิดที่ว่าหัวใจจะวายได้เลยทีเดียว วันๆนึงได้นอนแค่วันละ 3 ชั่วโมง ก็จัดหนักไปทั้งกาแฟ เครื่องดื่มชูกำลังทั้งหลายแหล่อะไรก็ได้ที่ทำให้ตาสว่าง เนื่องจากยุ่งและเครียดมากจนไม่มีเวลาสังเกตประจำเดือนตัวเอง คิดแต่ว่าป้าแดงคงเลื่อนเพราะเครียดเกิ๊น และปกติเป็นคนประจำมาไม่ค่อยตรงรอบประมาณ 30 - 39 วัน เลยคิดว่าไม่ท้อง เพราะเป็นท้องแรกเละไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอาการตั้งครรภ์กับป้าแดงมาต่างกันยังไง เพราะเป็นคนที่อาการป้าแดงมาจะปวดหน่วงท้องน้อย คัดหน้าอก และมีตกขาวซึ่งเป็นอาการประจำเดือนมาทั่วๆ ไป แต่ครั้งนี้อาการจะผิดแปลกจากอาการป้าแดงไปเล็กน้อยคือ คัดหน้าอกแบบแปล๊บๆ เป็นๆหายๆ มีตกขาวเยอะมากขึ้น น้ำลายเยอะมาก เหนื่อยและเพลียง่ายกว่าปกติ แต่ก้ออย่างที่บอกว่าไม่เคยท้องเลยไม่รู้ คิดว่าป้าจะมาแต่คงเครียด มารู้ว่าอาการแปลกๆข้างบนคือท้องก้อสายไปแล้วค่ะ เข้าเรื่องคือพอหลังปิดเล่มได้ วิญญาณและสติได้เริ่มกลับมาเลยงงว่าทำไมป้ายังไม่มาซะที ประกอบกับเวลาเดินเร็วแบบกึ่งวิ่งเจ็บหัวน่มน๊มมากกกกกกก เลยเอะใจไปซื้อที่ตรวจมาก็ปรากฏว่าโป๊ะเช๊ะ แต่ยังอยู่ในอาการช็อค คิดว่าสิ่งที่เห็นคือภาพลวงตา เลยตรวจอีกอันๆที่สองก้อขึ้นขีดเข้มแบบไม่ต้องรอลุ้นกันเลยทีเดียว ณ ขณะเวลานั้นหัวประมวลภาพตัวเองย้อนกลับไปเมื่อ 2 อาทิตย์ที่ผ่านมากับการใช้ชีวิตในการทำงานอย่างบ้าคลั่งไป จากนั้นสติเริ่มกลับมา รีบบึ่งรถไปโรงพยาบาล ผลปัสสาวะคือ Positive อายุครรภ์ 5 weeks เลยรบเร้าให้คุณหมอตรวจ u/s ณ บัดดล ผลออกมาคือมีถุงการตั้งครรภ์แต่ little bean ตัวเล็กมัีกๆๆๆ เล็กเกินกว่าขนาดปกติของ 5 weeks คุณหมอยังให้กำลังใจว่า ประจำเดือนมาไม่ค่อยตรงอายุครรภ์อาจจะเร็วเกินไปเพราะไข่ตกช้าก็ได้ ก็ยังใจไม่ดี คุณหมอเลยให้ยากันแท้ง โฟเลตมาทานและนัดอีกอาทิตย์นึง แต่หลังจากนั้นไม่กี่วันเริ่มปวดท้องแบบบีบๆ เลือดเริ่มออกเป็นมูกๆสีน้ำตาล รีบไปหาหมอๆบอกว่าเป็นภาวะแท้งคุกคามปากมดลูกยังไม่เปิด ให้นอนเฉยๆอย่าเคลื่อนไหวได้เป็นดีที่สุด แต่ทำไม่ได้เพราะมีปัญหาที่โรงพิมพ์ต้องไปดูงานเอง บริษัทเล็กมากเลยแขนขาน้อยไม่มีใครว่างทำหน้าที่แทนเลยต้องลุยเอง คืนนั้นก้อนอนปวดท้องทั้งคืนเลยตั้งจิตอธิษฐานว่าถ้าเค้ามีความสมบูรณ์แข็งแรงและพร้อมจะมาเกิดเป็นลูกเราก้อขอให้ผ่านพ้นวิกฤตตรงนี้ไปด้วยกัน แต่ถ้าเค้าจะไม่สมบูรณ์ก้อขอให้เค้าหลุดตามธรรมชาติและแม่จะทำบุญไปให้ ปรากฏว่าวันรุ่งขึ้นเลือดแดงสดออกมาพร้อมกับอาการปวดท้องแบบทนไม่ไหวจริงๆ เพื่อนเลยขับรถพาไปหาหมอและปรากฏว่าขึ้นขาหยั่งไปเท่านั้นคุณหมอบอกว่าน้องหลุดจ่อรอที่ปากมดลูกแล้ว มีคีบมาโชว์ให้ดูอีกด้วยว่านี่ไงคะ หมอบอกแท้งครบไม่ต้องขูดมดลูก แล้วคุณหมอก้อนำชิ้นเนื้อนั้นใส่ลงกระบอกมาวางตั้งตรงหน้า วินาทีนั้นคือเห็นแล้วน้ำตาคลอเลย เพราะสงสารลูก และเพิ่งเห็นว่ารกเป็นยังไงมันเป็นก้อนใสๆเหมือนพุงไข่ปลา คุณหมอบอกต้องเอาเข้าแล๊ปตรวจสาเหตุตามจรรยาบรรณไป ฟังผลอีกทีคือ "ท้องไข่ฝ่อ" มีทารกอยู่ในรกแต่ตัวอ่อนหยุดการเจริญเติบโตไปเอง สาเหตุน่าจะเกิดจากความผิดปกติของตัวอ่อนที่ไม่สามารถเจริญเติบโตต่อไปได้ หรืออีกนัยนึงคือความผิดปกติของโครโมโซม ซึ่งเป็นกลไกทางธรรมชาติที่จะคัดกรองเองและขจัดสิ่งผิดปกติในร่างกายออกไปเองโดยธรรมชาติ ก็เสียใจมากโขอยู่แต่แฟนก้อปลอบใจว่าอย่าคิดมาก ไม่ใช่ความผิดใคร เพราะน้องไม่สมบูรณ์เลยไม่สามารถเจริญเติบโตได้ เป็นอย่างนี้ก็ดีแล้วดีกว่าที่น้องจะหลุดมาแล้วมีความพิการหรือไม่ปกติ ก้อเลยทำใจขึ้นมาได้นิดหน่อย จากนั้นมีโอกาสก็จะทำบุญให้น้องเค้า กลัวว่าจะยาวไปเดี๋ยวอุ๊ขอไปลงต่อนะคะ



ผู้ตั้งกระทู้ Au :: วันที่ลงประกาศ 2012-08-08 21:20:25 IP : 27.130.136.29


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (2292728)

**ลืมบอกว่าพิมพ์ปีผิดไปสำหรับท้องแรกนะคะ จริงๆแล้วคือปี 54 ที่ผ่านมานี้

ขอต่อนะคะสำหรับท้อง 2 - คราวนี้ก้อ "ท้องนอกมดลูก" คือหลังจากที่ผิดหวังจากครั้งแรก และอุ๊ยังต้องทำงานหนักอยู่ ส่วนแฟนก็เพิ่งหมดสัญญากับบริษัท ยังหางานใหม่ไม่ได้ อุ๊กับแฟนเลยตัดสินใจกันว่า อย่าเพิ่งมีลูกกันเลย จนแฟนได้งานคอนเฟิร์มเมื่อเดือนต.ค.ที่ผ่านมา เลยลองปล่อยกันดูแบบมาก็มาไม่มาก็ไม่เป็นไร พอประมาณเดือนพ.ย. ป้าแดงมาเยือน ก้องงว่าเอ๊ะทำไมรอบนี้มาเร็วเกิ๊น มารอบก่อน 25 วัน ไม่เคยเป็นมาก่อนนะนี่ แต่ก็ไม่ได้เอ๊ะใจอีกแล้ว เพราะคิดว่าคงทำงานหนักมากไป พักผ่อนน้อยอีกแล้ว คืองานอุ๊จะเป็นงานที่ต้องทนต่อภาวะความกดดันสูงทั้งเรื่อง timeline และอารมณ์ของหลายๆฝ่ายกว่าจะได้ผลงานออกมาชิ้นนึงนี่คือแทบจะเป็นร่างไร้ชีวิตเลยทีเดียว เลยทำให้ค่อนข้างเครียด พอเครียดก้อเลยคิดว่ามีผลกระทบต่อรอบเดือน

แต่อาการที่มันมาด้วยในครั้งนี้คือ ประจำเดือนมาเร็วกว่ากำหนด ปวดท้องน้อยมากกกก มากกว่าปกตินิดหน่อยเท่าที่สังเกตได้ และปริมาณเลือดที่มาจะมาแบบกระปริดกระปรอย คือใส่แคร์ฟรีได้แบบไม่ต้องเปลี่ยนเลย เลือดจะออกสีคล้ำๆ ก้อดันเป็นผู้หญิงคิดบวกแบบนาตาลีซะด้วยสิ  ยั้ง...ยังจะคิดได้อีกว่าชั้นคงเครียดเกินไป ฮอร์โมนเลยไม่สมดุล ด้วยความคิดแบบนี้ เลยทนต่อความเจ็บปวดมาเป็นอาทิตย์ บวกกับงานยุ่งจัดเลยไม่ค่อยได้สังเกตสังกาตัวเอง และปกติปวดท้องเมนส์เป็นประจำอยู่แล้ว แล้วประจำเดือนก็ยังกระปริดกระปรอยมาได้อาทิตย์นึง จากนั้นคุณเค้าก็หายไป คราวนี้เริ่มมีอาการปวดท้องน้อยอย่างหนักหน่วงถึงขั้นตัวงอเลยทีเดียว ต้องกินยาแก้ปวดเพื่อระงับความปวดไป บรรเทาได้ชั่วคราว

จากนั้นอีกอาทิตย์นึง คุณปจด.เค้าก้อมาเยือนอีกรอบ มาแบบกระจิดริดทีละนิดละน้อยแบบน่ารักน่าเอ็นดูเชียว ก็เริ่มแปลกใจ แต่ยังไม่วาย ยังคิดได้อีกเน๊อะว่า hormone imbalance (ย้อนกลับไปได้อยากจะจิกศีรษะตัวเองขึ้นมาตบเพื่อสลัดความโง่และความนิ่งนอนใจนั้นออกไป) ก็นั้นแหละค่ะ คุณเค้าก้อมาเยือนเกือบอาทิตย์อีกแล้ว เริ่มมีอาการท้องอืด เหมือนแก๊สในท้องเยอะ และพอดีคืนนึงได้ปฏิบัติการ x ranger กับคุณสามีแล้วปรากฏว่า....ปวดที่ท้องน้อยมากถึงขั้นน้ำตาไหลบอกว่าไม่สามารถแล้ว ก็เลยบอกเค้าไปว่าต้องมีอะไรผิดปกติที่ตัวเองแล้ว บอกแฟนไปว่าอีกสองวันถ้าคุณเค้ายังมาไม่หยุด ชั้นจะไปหาหมอแล้ว (ควรจะไปตั้งนานแล้วมั้ย??) สองวันถัดมาคุณเค้าเล่นซ่อนแอบค่ะ เพราะคงได้ยินว่าถ้าไม่หยุดจะไปหาหมองี้ ก้อเลยหยุดไหลไปชั่วขณะ แต่มีอาการอื่นๆออกมาแบบว่าจัดเต็มค่ะ อาการแรกที่มาในวันนั้นคือ อาการท้องอืดมากกกกก มันท้องอืดๆแบบบอกไม่ถูก มันไม่ตดไม่เรอ มันทรมานมาก มันเหมือนอาหารไม่ย่อยแบบอาหารเป็นพิษแต่ไม่มีการท้องบิด เลยคิดว่าตัวเองอาหารเป็นพิษ กินยาแก้ปวดท้องบิดไปไม่หาย (มันจะหายได้ยังไงล่ะเน้อ!!) จากนั้นไม่พอตกหัวค่ำเริ่มมีอาการปวดท้องน้อยแบบหนักหน่วง ปวดมากผิดกว่าปกติ ปวดถึงขั้นต้องนั่งหงาย (ไม่ได้นอนนะคะ) วางขาลงที่ราบ เพราะยกขาขึ้นไม่ได้เลย อาการต่อมาคือหัวใจเริ่มเต้นเร็วและแรงผิดปกติ เหงื่อออก หน้าซีดตัวเย็นเหมือนจะเป็นลม เท่านั้นสมองซีรีบรั่มที่เพิ่งเริ่มตื่นได้ทำงานสั่งการว่า ร่างกายชั้นต้องผิดปกติแล้วแน่ๆ (โอ้ววว...ในที่สุดความฉลาดก้อกลับมาซะที) คืนนั้นก้อนอนทนกับความเจ็บปวดแสนสาหัส ไม่กล้าปลุกแฟน และไม่อยากหาหมอฉุกเฉินเพราะอยากเจอหมอเฉพาะทางมากกว่า มาหลับได้เอาตอนรุ่งสาง แล้วคิดว่าพรุ่งนี้เลิกงานแล้วจะไปหาหมอ

พอวันรุ่งขึ้น คุณเค้ากลับมาอีกแล้วมากระปริดกระปรอยเหมือนเดิม พอดีแฟนต้องไปตปท.วันนั้น เลยลากน้องที่ออฟฟิศให้ขับรถไปส่งเพราะขับไม่ไหวจริงๆ ทั้งวันได้แต่เดินตัวงอ กินอะไรก็ไม่ลงเพราะยัดเข้าไปมันก้อไปอืดในท้อง พอไปถึงโรงพยาบาล เล่าอาการให้คุณหมอฟัง คุณหมอให้ตรวจปัสสาวะหาการตั้งครรภ์ ก้อยังค้านคุณหมอเลยว่าเมนส์หนูเพิ่งมานะคะ จะท้องได้ไง หมอบอกว่าอาการที่เล่ามาเหมือนอาการ "ท้องนอกมดลูก" ตอนนั้นก้อถึงกับช็อคอีกแล้ว อึ้งทึ่งเสียวไปเรยยทีเดียว คุณหมอบอกต่ออีกว่าใจเย็นๆก่อน หมอแค่สันนิษฐานนะ รอดูผลปัสสาวะก่อนนะ ระหว่างนี้ไปทำ u/s เพื่อหาความผิดปกติกันก่อน ในขณะที่ u/s คุณหมอก็เริ่มตรวจภายในช่องคลอดไปพร้อมกับกดหน้าท้องซ้ายที ขวาทีไป คลำไปเรื่อยมาที่ด้านซ้ายหมอบอกว่าเห็นก้อนอะไรสักก้อนไปติดอยู่ที่ปีกมดลูกด้านซ้าย และเริ่มกดหน้าท้องตรงบริเวณนั้น คราวนี้ถึงขั้นร้องเสียงหลงน้ำตาเล็ดเลย หมอเลยบอกว่าไม่มีอะไรอยู่ในโพรงมดลูก แต่เหมือนมีความผิดปกติที่ท่อนำไข่ (ปีกมดลูก) ด้านซ้าย เลยบอกว่ารอผลปัสสาวะอีกทีถึงจะฟันธงได้ว่าท้องนอกมดลูก แต่จากอาการและผล u/s หมอบอกว่าให้เตรียมใจไว้ว่าน่าจะท้องนอกมดลูกไปแล้ว 80% พอผลปัสสาวะมาก้อเป็นไปตามนั้นว่าท้อง แต่ "ท้องนอกมดลูก" จากนั้นถามคุณหมอถึงวิธีการรักษา คุณหมอบอกว่าขึ้นอยู่กับอาการว่ารุนแรงแค่ไหน และสั่ง admit คืนนั้น ยังจะรั้นอีกว่าขอกลับบ้านไปเก็บของก่อนได้มั้ย หมอไม่อนุญาตเพราะบอกว่าอันตรายเกินไปอาจจะมีเลือดตกที่ช่องท้องแล้วช็อคจนเสียชีวิตได้ เพราะถ้าตัวอ่อนที่ฝังอยู่นั้นมีขนาดใหญ่เกินไปจะทำให้เกิดการแตกตัวแล้วเลือดตกในช่องท้อง ฟังแค่นั้นถึงกับโลกหมุนหมดแรงเพราะไม่คิดว่าการท้องนอกมดลูกจะรุนแรงถึงขนาดนั้น คืนนั้นคุณหมอตรวจเลือดเพื่อดูค่า hcg พร้อมกับบอกว่าวันรุ่งขึ้นต้องตรวจอีกรอบเพื่อดูว่าค่าลดลงหรือไม่ ถ้าค่าลดแสดงว่าตัวอ่อนหยุดการพัฒนาแล้วๆ ค่อยมาดูถึงความรุนแรงต่ออาการและการรักษากันต่อไป โดนงดน้ำและอาหารไปเพื่อการตรวจเลือดในวันรุ่งขึ้น

วันรุ่งขึ้นคุณพยาบาลมาเจาะเลือดมาเจาะเลือดแต่เช้าตรู่ ประมาณ10.30 คุณหมอมาด้วยน่าที่ยิ้มแย้มดูอบอุ่น เดินมาบอกว่าผล hcg หนูออกมาแล้วนะคะ ค่ามันลดลงแสดงว่าตัวอ่อนค่อยๆหยุดการพัฒนาแล้ว แต่!!!! ความดันเลือดของหนูมันลดลงไปด้วย หมอเกรงว่ามันอาจจะเกิดการตกเลือดภายในแล้ว ไปตรวจ u/s กันอีกทีนะให้มันชัดเจนนะคะ คุณหมอน่ารักมากค่ะ ให้กำลังใจตลอดเวลา จากนั้นก้อไปหาเพื่อนสนิทที่คุ้นเคยกันอีกแล้วคือ เจ้าเครื่อง u/s คราวนี้คุณหมอตรวจแต่ฝั่งซ้าย สอดไปกดหน้าท้องไปจนไปเจออยู่มุมนึงที่จิ้มไปโดนพร้อมกับกดมาที่หน้าท้อง ร้องเสียงหลงหนักกว่าเมื่อวาน คราวนี้น้ำตาไม่เล็ดค่ะ มันไหลออกมาเลยเพราะเจ็บปวดมากถึงมากที่สุด คือมีคุณหมออีกท่านมาร่วมตรวจด้วย แล้วคุณหมอก้อคุยกันเองว่านี่ไง เจอแล้ว มาคลื่นเป็นสึนามิเลย โอ้วววว...ได้ยินเช่นนั้นเลยรู้ตัวเลยว่าสัญญาญไม่ดีแล้วตรู คุณหมอบอกว่าเดี๋ยวหมอกลับไปคุยที่ห้องต่อนะคะ เมื่อคุณหมอมาถึงก้อบอกว่า ทำใจดีๆไว้นะ จากผลเลือดและผล u/s สรุปได้ว่าตัวอ่อนแตกตัวออกมาแล้ว เพราะขนาดเค้าใหญ่เกินไป แล้วท่อนำไข่เรามันเล็กเท่าหัวปากกา พอมันโตขึ้นมันก้อไปเบียดท่อนำไข่นั้นซึ่งที่ๆนั้นไม่ใช่ที่ๆจะเจริญเติบโตของตัวอ่อน คือตอนนี้หนูตกเลือดในช่องท้อง หมอต้องทำการผ่าตัดด่วน!!!! วินาทีนั้นร้องไห้สะอึกสะอื้นแบบไม่อายหมอเลยค่ะ ถามว่าถ้าตัดไปแล้วหนูจะมีลูกอีกได้มั้ย แล้วจะเป็นอันตรายมั้ย จะยังไงต่อไป คุณหมอบอกว่าหมอจะพยายามผ่าตัดแบบรักษาท่อนำไข่ให้นะ ในกรณีที่ยังไม่รุนแรงมากเกินไปเพราะเข้าใจว่ายังไม่มีลููก แต่มีโอกาสสูงที่หนูจะเกิดการท้องมดลูกแบบนี้ ข้างซ้ายนี้ในอนาคตข้างหน้า หมอให้หนูตัดสินใจเอา เลยบอกไปว่าขอปรึกษาแฟนก่อน คุณหมอเลยบอกว่านี่คือชีวิตความเป็นความตายของหนูเอง หนูควรตัดสินใจเองเลยในตอนนี้ ตอนนั้นสับสนมาก พี่พยาบาลก้อบอกว่าอย่ากลัวว่าจะมีลูกไม่ได้นะคะ เพราะที่ตัดคือท่อนำไข่ ที่ๆนำพาน้องจิไปผสมกับไข่ (เนื่องจากไม่เคยศึกษาเกี่ยวกับการตั้งครรภ์เลยไม่รู้ว่าระบบการสืบพันธุ์ทำงานอย่างไร มีอะไรบ้าง) ไม่ใช่ผ่าตัดรังไข่ที่ผลิตไข่ เพราะฉะนั้นตัดไปข้างนึง ยังเหลืออีกข้างนึงค่ะ น้องยังมีโอกาสท้องได้อีกค่ะ เพียงแต่เปอร์เซนต์จะลดลงไป ได้ยินก้อร้องๆๆๆไห้อีก เลยถามคุณหมอไปว่าจากที่่เห็นอาการแล้วคุณหมอคิดเห็นอย่างไร คุณหมอบอกว่าถ้าหนูมาเร็วกว่านี้ ความรุนแรงน้อยกว่านี้ยังพอมีโอกาสที่จะรักษาท่อนำไข่ได้ แต่ถ้าตามความเห็นหมออาการหนูค่อนข้างจะรุนแรง หมอแนะนำว่าให้ตัดออกจะดีกว่าเพื่อที่จะได้ไม่มีความเสี่ยงต่อการท้องนอกมดลูกครั้งต่อไป เราก้อเลยตัดสินใจว่าเอาว่ะ เป็นไงเป็นกัน ตัดเลยก็ได้เพราะถ้าเป็นอีกมันก็คงไม่คุ้มที่จะมาผ่าตัดอีกและแถมมีความเสี่ยงต่อชีวิตสูงด้วย จากนั้นช่วงเที่ยงๆ ก้อโดนเข็นไปห้องผ่าตัด ดมยาสลบกันไป ทำการผ่าตัดไปเกือบ 3 ชั่วโมงเพราะดูเวลาก่อนผ่าและหลังผ่า มาเริ่มฟื้นสลึมสลือเอาตอนที่หมอใกล้เสร็จกันแล้ว ยังพอได้ยินเสียงเพลงเสียงคุยกันอยู่เลย ยังได้ยินมีคนทักทายว่า อ้าวฟื้นแล้วเหลือคะ ใกล้เสร็จล่ะละ

พอฟื้นขึ้นมาตอนเย็นๆ คุณหมอมาหาแล้วบอกว่า หมอต้องตัดท่อนำไข่ข้างซ้ายหนูทิ้งนะคะ เพราะว่ามันแตกกระจายภายในช่องท้องของหนูไปหมด หมอเลยต้องตัดทิ้งไปความยาวประมาณ 1 นิ้ว โอ้วววว ฟังแล้วสยิวกิ้ววมั้กๆ จากนั้นพักฟื้นอีกหนึ่งคืนแล้วกลับบ้าน สนนราคาไปที่ 79,000 ก้อตัวลีบไปเลยสองคนผัวเมีย ก่อนกลับบ้านได้คุยกับคุณหมอถึงอาการ คุณหมอนำภาพท่อนำไข่ที่ตัดออกไปมาให้ดู เพราะมันต้องติดอยู่ที่แฟ้มประวัติอยู่ดี เห็นแล้วขนลุกมากๆ เห็นเป็นชิ้นเนื้อก้อนนึง และมีเศษกระจัดกระจายอีก จาเป็นลม...

คุณหมอบอกอีกว่าสาเหตุที่เกิดๆ ได้จากหลายสาเหตุ เช่น การติดเชื้อในช่องคลอด การกินยาคุมฉุกเฉิน หรือเป็นเพราะโครงสร้างมดลูกของแต่ละคน ที่มีผลไปรบกวนต่อการนำพาตัวอ่อนไปยังโพรงมดลูก ถ้าท่อนำไข่เราถูกการรบกวนจะทำให้ไข่เดินทางช้าไปไม่ทันยังโพรงมดลูก เพราะเค้าถึงเวลาที่ต้องฝังตัวแล้ว เค้าเลยมาฝั่งตัวในที่ๆใกล้เคียงที่สุดแทน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นที่ท่อนำไข่ค่ะ ในกรณีอุ๊หมอบอกว่าสรีระท่อนำไข่ข้างซ้ายอุ๊ค่อนข้างสั้นกว่าปกติ ข้างขวาก็สั้นแต่ดีกว่าข้างซ้าย เลยถามหมอว่าอนาคตจะสามารถเกิดขึ้นได้อีกมั้ยที่ข้างขวา หมอบอกว่าอาจจะเกิดขึ้นได้อีก จึงไม่อยากให้ละเลยการสังเกตตัวเอง ถ้าพบว่าตั้งครรภ์เร็วเท่าไหร่ยิ่งดี ให้รีบมาพบหมอเพื่อที่จะตรวจสอบความผิดปกติได้เร็วที่สุด คุณหมอทิ้งท้ายว่าอย่ากังวลมาก ท่อข้างซ้ายหายไป ยังเหลือข้างขวา รังไข่สองข้างยังอยู่ เท่ากับว่ายังสามารถผลิตไข่ได้ทุกเดือน และร่างกายมนุษย์เรานี่ก้อเป็นสิ่งมหัสจรรย์ค่ะ เพราะว่าร่างกายเราจะสามารถเสริมสร้างสิ่งที่ขาดหายไปให้มีความสมดุลในร่างกายได้เอง ไม่ถึง 100% แต่กลไกในร่างกายจะปรับตัวมันเองได้ตามธรรมชาติ เปอร์เซนต์การตั้งครรภ์ครั้งต่อไปถึงจะน้อยลง เพราะว่าเหลือท่อนำไข่ด้านขวาข้างเดียว แต่คุณหมอบอกว่าบางทีไข่ที่ตกมาด้านซ้ายก้อสามารถมาปฏิสนธิกับน้องจิได้แล้วตัวอ่อนก็สามารถพัดพาไปยังโพรงมดลูกที่ท่อนำไข่ด้านขวาได้ออกมาเป็นการตั้งครรภ์ที่สมบูรณ์ก้อมีให้เห็นอยู่หลายราย แกก็ยังให้กำลังใจจนนาทีสุดท้าย

สุดท้าย อุ๊อยากจะฝากบอกว่าคุณผู้หญิงทุกคนที่พร้อมจะมีบุตรนะคะว่า คุณควรสังเกตอาการตัวเองบ่อยๆ ว่ามีอาการต่างๆเหล่านี้ที่เข้าข่ายว่าจะท้องนอกมดลูกเหมือนที่อุ๊เล่ามาข้างบนหรือเปล่านะคะ อาการคือ "ปวดท้องน้อยแบบผิดปกติ มีเลือดออกมาสีคล้ำๆแบบกระปริดประปรอยเป็นเวลานานกว่าอาทิตย์ เวลามีอะไรกับคุณสามีแล้วจะเจ็บแปลบๆที่ท้องน้อย ท้องอืดจุกเสียด เหงื่อออกตัวเย็นหน้าซีดเหมือนจะเป็นลม" อันหลังนี้จะเป็นอาการที่เริ่มรุนแรงแล้วนะคะ ควรรีบไปพบแพทย์ทันทีเลยค่ะ อย่านิ่งนอนใจคิดว่าประจำเดือนมาแล้วปล่อยให้เวลาล่วงเลยผ่านไปเหมือนอุ๊นะคะ เพราะว่าถ้าคุณตรวจพบเร็ว คุณก้อจะได้รับการรักษาเร็วโดยการได้รับยาเพื่อทำให้ตัวอ่อนฝ่อไปโดยที่ไม่ต้องผ่าตัด หรือถ้ารุนแรงกว่านั้นหน่อยยังมีโอกาสที่จะได้ผ่าแบบสอดกล่อง ไม่ต้องผ่าแบบเปิดหน้าท้องเหมือนอุ๊นะคะ เดี๋ยวขอมาแชร์ประสบการณ์แท้งรอบล่าสุดนี้ในหน้าต่อไปนะคะ

ปอ.ลิง. ขอโทษด้วยที่พิมพ์มายาวมากกกกก พอดีอุ๊อยากลงรายละเอียดให้เยอะที่สุดเท่าที่พอจะจำได้จากอาการที่ประสบพบเจอมาด้วยตัวเองอ่ะคะ เพื่อที่อ่านแล้วจะได้ชัดเจนมากขึ้น อย่างที่บอกไปตั้งแต่ตอนต้นนะคะว่าอุ๊ไม่ได้คิดที่จะทำให้ทุกคนที่ต้องการจะตั้งครรภ์เสียขวัญและกำลังใจ พารานอยด์กันมากไป แต่อยากแชร์เพื่อให้ทุกคนได้ระมัดระวังดูแลอาการของตัวเองกันให้มากขึ้นเพื่อที่จะได้รับความเสียหายทางร่างกายได้น้อยที่สุดนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Au วันที่ตอบ 2012-08-09 01:30:43 IP : 27.130.136.29


ความคิดเห็นที่ 2 (2292730)

เขียนสนุกดีค่ะ กำลังรอลุ้นอยู่เลย

มีกำลังใจรอตรวจหลังประจำเดือนขาดวันนึงเลยดีกว่า 

อย่างว่านะคะ ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน ดูแลตัวเองดีๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

 

รออ่านตอนหน้าอยู่นะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น ต่อต่อ วันที่ตอบ 2012-08-09 02:21:03 IP : 125.24.22.196


ความคิดเห็นที่ 3 (2292732)

มาคราวนี้ท้อง 3 ใหม่ล่าสุดๆสดๆซิงๆ - ตอนนี้ชื่อว่า "ไม่มีอะไรในกอไผ่" 

สืบเนื่องจากท้องนอกมดลูกคราวที่แล้ว ทำให้เรารู้สึกว่าจากการทำงานหนักมากเกินไปที่ผ่านมา งานที่เครียดที่สะสมความกดดันมา สภาวะจิตใจมันค่อนข้างจะบอบช้ำมากเลยมีผลต่อสุขภาพจิดและสุขภาพกาย ซึ่งมันส่งผลต่อการตั้งครรภ์ด้วยนะคะ เพราะถ้าคุณเครียด พักผ่อนน้อย นอนดึกมากมันจะมีผลต่อการทำงานของต่อมใต้สมอง ต่อมไหนสักต่อมนึงที่มันจะเป็นตัวหลั่งสารๆนึงเพื่อไปกระตุ้นให้เกิดการตกไข่ทุกเดือน (คืออุ๊ได้เคยอ่านมาในเว็บไซต์อ้ะนะคะ แต่อย่าปักใจเชื่ออุ๊มากเพราะบางคนที่ไข่ไม่ตกก็อาจจะเกิดจากการทำงานของฮอร์โมนหรือรังไข่ผิดปกติ) พอดีแฟนอุ๊ได้งานสัญญา 1 ปีที่ประเทศบังคลาเทศเริ่มงานเดือนก.พ.ที่ผ่านมา เลยตัดสินใจบอกแฟนไปเลยว่า ไอไม่ไหวแล้วเว้ยยย ยูจะเลี้ยงไอไหวมั้ย จะลาออกแล้วและจะตามไปอยู่ที่นู่นด้วยนะถึงมันจะเป็นประเทศที่ไม่น่าอยู่เลย แต่เอาเว้ยดีกว่าสุขภาพจิตเสียและต้องแยกกันอยู่กับคุณสามี ก้อให้คุณเค้าไปจัดการอะไรต่ออะไรให้เรียบร้อยก่อน อุ๊ก้อลาออกตั้งแต่เดือนมีนา พอดีมาได้งานฟรีแลนซ์แบบขำๆทำไปพลางๆแก้เบื่อไป พอจบงานเดือนพ.ค.ก้อเตรียมจะเดินทาง

ก่อนเดินทางได้กลับไปหาคุณหมอ เพื่อตรวจเช็คความพร้อมเพรียงก่อนไปปฏิบัติการตามล่า little angel คุณหมอเคยบอกว่าถ้าเกิน 6 เดือนไปแล้วและไม่ท้องควรกลับมาปรึกษาอีกทีเพราะอาจจะเข้าข่ายมีบุตรยาก แต่อุ๊ไม่สามารถนับได้เพราะไม่ได้มีอะไรกับคุณสามีตั้งแต่ฮีไปตอนปลายม.ค. (ช่วงพักฟื้นให้มดลูกปรับสภาพ 3 เดือนหลังผ่าตัดพอดี) ก้อเลยบอกคุณหมอไปว่ามาตรวจอีกทีนะ หมอเลยให้ที่เทสต์การตกไข่มาเพื่อดูว่ามีไข่ตกปกติหรือไม่ ถ้าไม่ตกก้อต้องรักษากันต่อไปอีกขั้นตอนนึงคือการกินยากระตุ้นไข่ ก็รับกลับมาจากนั้นก้อเหิรฟ้าไปหารักค่ะ ช่วงที่ไปอยู่ที่ประเทศนั้นก้อไปเป็นแม่บ้านแบบเต็มตัว ได้มีเวลาอยู่กับตัวเองและสามีมากขึ้น ขอบอกว่าประเทศราชนี้ไม่มีอะไรที่ศิวิไลซ์เลยยย ไม่ค่อยมีอะไรให้ไปยล ห้างสักห้างก้อไม่มี ก็เริ่มไม่มีอะไรทำเลยไปเล่นโยคะเกือบทุกวัน ไปปั่นจักรยานกับคุณสามีไปนู่นไปนี่ ได้นอนเร็วขึ้นเพราะไม่มีอะไรทำ แถมเป็นเมืองมุสลิมที่ผับ บาร์ ร้านชิลๆ อย่างบ้านเรามี เลยรีบเข้านอนตั้งแต่สี่ทุ่ม ชีวิตค่อนข้างอนามัยที่นี่ นอนเร็วและตื่นเช้าขึ้นกว่าชีวิตที่เมืองไทยมั๊กๆ

คราวนี้ก็ถึงคราวเริ่มปฏิบัติการ เมื่อถึงวันใกล้จะไข่ตกก้อใช้ที่เทสไข่ตกสลับวันเว้นวันเพื่อหาวันที่โป๊ะเช๊ะ พอดีรอบเดือนอุ๊มันคลาดเคลื่อนเลยต้องซุ่มตรวจเอา ส่วนใหญ่ที่เจอจะเป็นวันที่ 16 - 18 และจะสังเกตจากมูกไข่ตกเอา ก้อบอกคุณสามีว่า ที่รักคะช่วงนี้ช่วยให้ความร่วมมือหน่อยนะจ้ะ เนื่องจากชั้นเป็นคนพิการปีกด่วน โอกาสที่เราจะมีลูกมันจะยากขึ้น เพราะฉะนั้นช่วยให้ความร่วมมือหน่อยนะ เค้าก้อบอกว่าจะจัดให้ทุกวันเรยยดีมั้ยช่วงไข่ตก ก้อบอกไปว่าไม่ได้ ต้องวันเว้นวันเท่านั้น เพื่อที่จะได้น้องจิที่แข็งแรงยูก้อต้องให้น้องจิได้พักผ่อนและผลิตผลงานที่มีคุณภาพออกมานะจ้ะ ฮีก้อบอกว่า Dr.ไหนบอกเหรอ ก้อบอกไปว่า Dr.Google จ้ะ ฮีก้อว่าเธอนี่เป็นเอามากเลยนะ พอดีแฟนอุ๊เป็นคนต่างชาติอ่ะคะฮีก้อจะได้รับอิทธิพลของศาสตร์ตะวันตกมากบอกว่าที่ประเทศฮียังไม่เคยได้ยินหมอไหนบอกมาว่าให้ปฏิบัติการแบบวันเว้นวันเลย ก้อจ้องตาเขียวแล้วยิ้มและบอกว่า ถึงบอกให้ช่วยร่วมมือกันเว้ยยยยย 5555 

เทสไข่ตกเดือนมิ.ย.ลุ้นแทบตายว่าตัวเองจะเจอขีดเข้มมั้ย เทสอยู่สามอันจนเจออันสุดท้ายบิงโก คุณเค้าก้อให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีแบบวันเว้นวัน สรุปว่าเดือนนั้นก้อแทบไม่ค่อยลุ้นเพราะคิดว่าไข่น่าจะตกด้านซ้าย ข้างที่ทุพพลภาพไปก้อไม่ได้คิดอะไร ป้าแดงก้อมาเยือนตามปกติ ต่อมาเดือนก.ค. ก้อสู้ต่อไป รอบป้าเดือนนี้แกมา 32 วันก้อกะๆ เอาตอนเทสไข่ตก ก้อมาบิงโกราวๆ วันที่ 16 นี่ล่ะค่ะ ก่อนหน้านี้ก้อดักหน้าไปแล้ว และที่เทสไข่ตกที่ขีดเข้มก้อหมายความว่าไข่ชั้นจะตกในอีก 24-40 ชั่วโมงข้างหน้า วันที่ขึ้นขีดเข้มก้อจัดไป และเตือนคุณสามีก่อนนอนอีกว่าอย่าลืมภารกิจในวันมะรืนนะจ้ะที่รัก เหอๆเหมือนเป็นการบังคับฮีมาก แต่คุณเค้าก้อให้ความร่วมมือดีนะคะ เมื่อถึงเวลาคุณเค้ารู้งานก้อปฏิบัติภารกิจกันไป ระหว่างนั้นก้อคิดล้ะว่าเอาวะเดือนนี้ตัดสินโชคชะตาว่าชั้นจะเข้าข่ายมีบุตรยากอีกรึเปล่าหลังจากผิดหวังไปสองรอบ

ปจด.เดือนมิ.ย.ของอุ๊มาวันที่ 21/6/55 กำหนดที่จะต้องมารอบ 32 วันคือวันที่ 22/7/55 (นับจากล่าสุดของรอบก่อน) วันที่ 20/7/55 ก่อนบินกลับไทยก้อปฏิบัติภารกิจกับคุณสามี พอเข้าห้องน้ำจะทำความสะอาด เห็นมีเลือดออกสีน้ำตาลนิดๆ ติดมากับทิชชู่ ก็ท้อเลยทีเดียว คืออุ๊มักจะมีเหมือนเป็นมูกสีน้ำตาลออกมา 3-5 วันก่อนป้าแดงจะมาเยือนเสมออ่ะคะตั้งแต่ผ่าตัดไปเห็นแล้วก้อท้อใจมากๆและคิดว่าป้าจะมาอีกแล้ว ออกไปทนไม่ไหวร้องไห้ออกมาเลย บอกสามีว่าเมนส์ใกล้มาล้ะ ชั้นท้อแล้วนะทำไม่การมีลูกนี่มันยากจังเลย พอมีก้อไม่สมหวังบาปที่ชั้นเคยทำมันผิดมหันต์ขนาดที่จะไม่สมหวังเรื่องลูกเลยรึไง เค้าก้อปลอบใจอ่ะนะคะว่าอย่าคิดมากอะไรที่ผ่านไแล้วก้อให้แล้วไป เค้าเชื่อว่าสักวันลูกต้องมาเกิดกับเราเมื่อถึงเวลาที่เค้าพร้อมจะมา (จะบอกว่าจริงๆ แล้วอุ๊ก้อมีความผิดติดตัวและติดตามเป็นกรรมจริงๆนะคะ เพราะอุ๊เคยมีส่วนรู้เห็นและนำพาเพื่อนไปทำแท้ง รู้ทั้งรู้ว่าบาปมหันต์แต่เป็นเพื่อนสนิททั้งสองคนแถมยังอยู่ในวัยเรียนกัน ตอนนั้นมันหลีกเลี่ยงไม่ได้จริงๆ เลยทั้งพาไปและไปเป็นเพื่อนแถมเพื่อนเงินไม่พอให้ยืมอีก นั้นแหละค่ะผลแห่งกรรมและการกระทำ แล้วคิดดูนะคะถ้าเพื่อนคนนั้นไปบอกต่อคนอื่นๆอีกทีและคนอื่นๆนั้นไปบอกต่อๆกันอีกที มันก้อจะเป็นบาปไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนทำแท้งเองเลย แต่เป็นผู้นำพาและช่วยเหลือเพื่อน อุ๊ค่อนข้างเชื่อเรื่องกฏแห่งกรรมมากๆ โดนไปสองรอบก่อนหน้านี้ทำให้นึกถึงผลจากการกระทำในอดีตเลยค่ะ ตอนนี้มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนอกจากพยายามหมั่นทำบุญสวดมนต์นั่งสมาธิให้เด็กน้อยนั่นทั้งสองรวมถึงลูกทั้งสองของเราด้วย มันเป็นเหมือนบาปที่ติดมาในจิดใจและติดเป็นเงาตามตัวจริงๆนะคะ ใครที่คิดจะทำแท้งคุณควรหยุดการกระทำนั้นซะนะคะ และใครที่มีคนมาขอความช่วยเหลือจากคุณๆ ปฏิเสธไปเลยค่ะไม่ว่าเค้าคนนั้นจะเป็นเพื่อนสนิท ญาติสนิทหรือคนในครอบครัวก้อตาม คุณไม่ควรสงสารเค้าด้วยการสนับสนุนให้เค้าไปทำแท้งจริงๆเพราะมันคือการฆ่าคนบริสุทธิ์ดีๆนี่เอง) ว่าแล้วก้อเศร้าและเครียดมาต่อกันดีกว่านะคะ

ก้อนั่นแหละค่ะอุ๊นึกว่าป้าแกต้องมาเยือนอุ๊แน่ๆเดือนนี้ ก้อเลยทำใจและบินกลับมารับงานด่วนจากลูกค้า พอเลยวันที่ 22 ก้อยังไม่มาก้อไม่คิดไรมากเพราะรอบคลาดเคลื่อนเสมอสูงสุด 39 วัน ก้อใช้ชีวิตตะลอนราตรีสังสรรค์กับเพื่อนไปหลังจากอัดอั้นมานานจากประเทศราชโน้น ก้อชิลไปพร้อมกับร่วมสังเกตอาการตัวเองไปคราวนี้ ประสบการณ์สองรอบแล้วทำให้รู้จักสังเกตตัวเองมากขึ้น ระหว่างที่รอป้าแกมาเยือน ก็เริ่มมีอาการคัดหน้าอกเหมือนป้าจะมา แต่อาการที่สังเกตได้ถึงข้อแตกต่างกันคือ มันจะคัดแบบแปล๊บๆเป็นๆหายๆ โดยเฉพาะบริเวณช่วงหัวนี่คือจะเจ็บแปล๊บๆมากกว่าปกติ และเริ่มมีอาการปวดท้องเมนส์แต่เอ๊ะทำไมคราวนี้มันไม่ปวดหน่วงตลอดเวลาหว่า มันจะปวดมาแบบแป๊บๆมาๆไปๆ และเริ่มมีอาการฉี่บ่อยขึ้น จากปกติที่บ่อยก้อบ่อยขึ้นกว่าเดิม ก้อยังไม่อยากเข้าข้างตัวเองว่าท้อง รอให้ครบกำหนดรอบที่เคยนานที่สุดคือ 39 วันไปก่อน จากนั้นวันที่ 41 ก้อเอ...หรือจะโชคดีเดือนนี้ไปซื้อที่เทสมา ผลขึ้นมาสองขีดแบบจางมากๆ ต้องเพ่งกันเลยทีเดียว เคยโดนหลอดเพราะขีดจางและไปหาหมอให้ตรวจเลือดมาแล้วสรุปหน้าแตกกลับมา ก้อเลยว่าเอาว่ารออีกสองวัน คราวนี้ขีดก็ยังจางอยู่แต่เข้มขึ้นจนเห็นได้ชัดกว่าอันแรกก้อเอาล่ะเว้ยเฮ้ยโชคดีเป็นของตรูแล้ว รีบไปหาหมอโดยบัดดลแบบไม่ต้องคิดหน้าคิดหลัง ก้ออย่างที่บอกมาว่าประสบการณ์สองครั้งมันจำฝังใจ รับไปแต่เนิ่นๆดีกว่าวุ้ย

ไปหาหมอวันที่ 30/7/12 ช่วงหัวค่ำ ผลฉี่ออกมาเป็น Weakly Positive คือตั้งครรภ์จริงแต่ครรภ์อ่อนมากๆ ผลเลือดออกมา hcg ที่ 180 หมอคอนเฟิร์มว่าท้อง ด้วยความที่เคยผ่าตัดมาก่อนหมอกลัวท้องนอกมดลูกอีกเลยขอตรวจ u/s เพื่อดูความผิดปกติของท่อนำไข่ด้านขวาซึ่งเท่าที่ดูก้อยังไม่มีอะไรผิดปกติ และหาถุงตั้งครรภ์แต่ไม่เจอคุณหมอบอกว่ามัน early ไปและ hcg ยังน้อยต้องหลักพันไปแล้วถึงจะตรวจแล้วเห็นอะไร นัดให้มาใหม่อีกทีอีก 2 วันมาตรวจเลือด เพราะหมอบอกว่าคนตั้งครรภ์ฮอร์โมนต้องขึ้นเป็นทวีคูณภายในทุก 48 ชั่วโมง ก้อลุ้นไประหว่างนั้นก้อโทรไปหาสามีสุดเลิฟ ฮีก้อดีใจมากมาย บอกจะรีบลางานแล้วบินกลับมาหาเรยทีเดียว จากนั้นก็ไปตามนัดหมอแต่เลื่อนนัดมาตอนเช้าเพราะตอนเย็นติดธุระ คราวนี้ผลเลือดออกมา hcg = 270 หมอก้อเอ...ทำไมขึ้นน้อยจังปกติควรจะขึ้นมากกว่านี้ แต่ก้อยังให้กำลังใจเหมือนเดิมว่าอาจจะยังไม่ถึง 48 ชั่วโมงดีเพราะหนูมาหาหมอเร็วเกินไป หมอบอกว่าถ้าคราวนี้ท้องนอกมดลูกอีกมาหาหมอแต่เนิ่นๆอย่างนี้ล่ะดี จะได้ไม่ต้องผ่าตัดเอายาไปกินเพื่อให้ไข่ฝ่อเอง เอาเป็นว่าหมอนัดอีกทีอีกหนึ่งอาทิตย์เลยนะ ก้อค่ะๆ แต่ใจคอเริ่มไม่ค่อยดีหลังจากได้ค้นหาปรึกษา Dr.Google ของเรามาส่วนใหญ่ว่ากันว่าฮอร์โมนคนที่คาดว่าน่าจะ 5 weeks อย่างเรามันต้องพุ่งเกิน 500 ขึ้นไปแล้ว อ่านไปอ่านมาก้อยิ่งพารานอยด์หอยแตกไปต่างๆนาๆ จนคุณสามีว่าเลิกปรึกษา Dr.Google ยูได้แล้ว ทำใจให้สบายดีกว่า จะให้ทำใจยังไงได้เล่าก้อเกิดเหตุการณ์มาสองรอบแล้วนะ ทั้งกลัวทั้งนอยด์ไปหมดแล้ว เพราะเริ่มสังเกตอาการตัวเองรู้สึกว่าอาการคนท้องเริ่มหายไปนิดหน่อยจากที่เคยเป็นมากในช่วงก่อนตรวจเทสต์ คือหิวน้อยลง หน้าอกคัดน้อยลง ยังมีเพลียๆบ้าง ง่วงและฉี่บ่อยน้อยลงกว่าเดิมก็เริ่มทะแม่งๆล่ะแต่ก้อพยายามไม่คิดมาก

หลังจากนั้นเมื่อวันอาทิตย์เริ่มปวดท้องเหมือนอาการป้าจะมาก้อคิดว่าชักเริ่มไม่ดีแล้วเว้ย จนกระทั่งวันจันทร์ที่ผ่านมาเริ่มปวดหน่วงๆ ท้องมากขึ้น พอเข้าห้องน้ำสิ่งที่เห็นติดมากับทิชชู่คือ มูกสีน้ำตาลเล็กน้อย ก้อยังคิดอีกว่าคงเป็นกระบวนการ implantation แน่ๆ เลยกลับไปนอนนิ่งๆ เพราะเดินเยอะมากๆวันนี้ พอเข้าห้องน้ำอีกรอบปรากฏว่าคราวนี้มาเลือดสดๆสีแดงติดทิชชู่มา ไม่ได้การล้ะตรูหาหมอด่วนเลยค่ะ คราวนี้เปลี่ยนไปอีกโรงพยาบาลนึงเนื่องจากคุณหมอประจำอุ๊แกลาหยุดยาวตั้งแต่พฤหัสที่แล้วจนถึงพุธนี้ ไปถึงก้อเล่าอาการให้คุณหมอฟังว่ามีมูกเลือด เคยอท้งมารอบนึง และท้องนอกมดลูกรอบนึงผ่าตัดไปที่ท่อด้านซ้าย hcg ล่าสุดที่ได้คือ 270 ยังจำคุณหมอแกได้เลยบอกไปว่าแท้งครั้งแรกก็เจอคุณหมอแกนี่แหละที่คีบรกน้อยมาให้ดู คุณหมอแกเลยให้ไปตรวจ u/s เพราะคำนวณมาจากปจด.ล่าสุด อายุครรภ์จะเป็นที่ 6w 3d แจ้งคุณหมอไปว่ารอบเดือนมาไม่เคยตรงเลทสุดที่ 39 วัน คุณหมอก้อบอกเหมือนทั่วๆ ไปแหละค่ะว่าคนที่รอบไม่ตรงมักจะคำนวณอายุครรภ์ที่แน่นอนได้ยากตอนท้องอ่อนๆ ระหว่างนั้นคุณหมอก้อให้ตรวจเลือดดูค่า hcg ตอนที่ตรวจ u/s คุณหมอบอกว่าไม่เห็นถุงการตั้งครรภ์เลย ควรจะเห็นบ้างแล้วสำหรับ 5-6 weeks เท่านั้นก้อเริ่มจะรู้ชะตาชีวิตตัวเองแล้วล่ะค่ะ ว่าต้องผิดปกติอีกแน่ๆ จากนั้นคุณหมอก็ตรวจท่อนำไข่ข้างขวา พอผลเลือดมาสรุปว่า hcg เราตกไปที่ 220 คุณหมอเลยสรุปว่าการตั้งครรภ์นี้ไม่สมบูรณ์ และเดี๋ยวร่างกายจะขับออกมาเองนอกซะจากว่าถ้าไม่มีการขับออกมา และตรวจเลือดยังพบว่ามีฮอร์โมนอยู่ สันนิษฐานว่าอาจจะท้องนอกมดลูกอีก ฟังแล้วก้อห่อเหี่ยวพยายามจะไม่ร้องไห้แต่น้ำตาคลอเบ้ามากๆ เสียใจ ผิดหวังและเจ็บปวดมากจริงๆ เลยถามคุณหมอต่อว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ สาเหตุน่าจะเกิดจากอะไร คุณหมอว่าน่าจะเป็นความผิดปกติที่โครโมโซมทำให้ตัวอ่อนหยุดการเจริญเติบโตไป นัดให้มาตรวจเลือดอีกทีวันศุกร์ถ้าไม่มีการขับสิ่งใดๆออกมาเพื่อตรวจถึงความเป็นไปได้ในการท้องนอกมดลูก ก็เศร้าไปตามระเบียบค่ะสองคนผัวเมีย ได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้ท้องนอกมดลูกอีกเลย

หลังจากนั้นคืนวันอังคารเริ่มมีมูกสีน้ำตาลเยอะมากขึ้นแต่ยังไม่ถึงขั้นเป็นเลือดสีแดงเหมือนประจำเดือน จนกระทั่งช่วงดึกๆ ปวดท้องน้อยมากๆๆๆๆ มากเหมือนตอนที่แท้งรอบแรกที่เหมือนมีความรู้สึกได้เลยว่ามันมีอะไรที่ต้องการจะ push out ออกมา ตัวเริ่มเย็นๆล่ะเนื่องจากปวดท้องมาก ก็เลยพยายามนอนกำหนดปวดหนอๆๆ ปวดโว้ยไปกระทั่งหลับได้ตอนตีสามพอตื่นขึ้นมาฉี่ตอนเช้าก็เห็นเลือดเป็นลิ่มๆ ออกมาเยอะ ก้อเลยคิดว่าเริ่มเป็นกระบวนขับออกทางธรรมชาติแล้ว และก็กลับไปนอนต่อ ตื่นมาอีกทีมาอาบน้ำกะลังจะล้างทำความสะอาดจิมิ ก้อเหมือนมีความรุ้สึกว่ามือไปสัมผัสก้อนอะไรเปียกๆสักอย่าง ก้มลงไปดูลมแทบจับ เห็นเป็นถุงแดงๆเล็กห้อยต่องแต่งๆอยู่ รีบนั่งไปที่ชักโครกและดึงออกมา น้ำตาแทบไหลเลยค่ะ ทั้งตกใจและเสียใจที่เสียลูกไปแล้วอีกครั้ง พอดีวันนี้ถึงกำหนดนัดกับคุณหมอประจำ เลยไปพบแกและบอกว่าน้องหลุดแล้ว เพิ่งหลุดไปเมื่อเช้าออกมาเป็นถุงเล็กๆ เหมือนเป็นลิ่มเลือดสีแดงๆ และก้อแจ้งไปว่าไปตรวจอีกทีนึงมาคุณหมออีกท่าน u/s ไม่พบถุงการตั้งครรภ์และฮอร์โมนลดลง คุณหมอเลยขอตรวจภายในเพื่อดูปากมดลูกว่าปิดดีหรือไม่ ก้อไม่มีปัญหาอะไร

หลังจากนั้นก้อถามคุณหมอต่างๆนาๆ ว่าเกิดจากสาเหตุใด ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ ตั้งครรภ์ได้ ฮอร์โมนขึ้นแต่ไม่มีแม้แต่ถุงการตั้งครรภ์ เพราะที่เคยศึกษามาจาก Dr.Google เลยถามคุณหมอไปว่าแท้งนี้ๆ เป็นแบบ Medical Pregnancy หรือเปล่า หมอบอกว่าไม่ใช่ ถ้าเป็นอันนั้นจะต้องไม่มีชิ้นเนื้อหลุดออกมา คุณหมอบอกว่าน่าจะเกิดจากปัญหาของโครโมโซมมากกว่าที่ทำให้ตัวอ่อนหยุดการพัฒนา อาจจะเป็นจากไข่เรา หรือน้องจิของสามีที่นำพาโครโมโซมมาไม่ครบ หรือโครโมโซมบ้างตัวขาแหล่งไปเป็นโครโมโซมที่ไม่สมบูรณ์ เลยทำให้ตัวอ่อนที่เกิดจากการปฏิสนธิได้นั้นไม่สามารถเจริญเติบโตต่อไปได้ และกระนั้นก็ตาม มันคือกลไลทางธรรมชาติของร่างกายที่จะสะกัดสิ่งที่ไม่สมบูรณ์หรือผิดปกติภายในร่างกายออกไป พูดง่ายๆคือ น้องไข่เรากะน้องจิสามีมาป๊ะกันแห่มแล้วและเกิดการปฏิสนธิจริง แต่เนื่องจากมีความผิดปกติของฝ่ายใดฝ่ายนึงที่ทำให้ตัวอ่อนหยุดการพัฒนาต่อไป ทำให้ร่างกาย detected ได้ว่ามีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาและก้อสกัดดาวรุ่งออกไป คุณหมอแนะนำว่าควรตรวจหาโครโมโซมทั้งสามีภรรยาเพื่อหาสาเหตุ เพราะไม่เช่นนั้นแล้วก้อจะเกิดการแท้งง่ายในไตรมาสแรกได้เสมอ แล้วอุ๊เองก็สามท้องแล้วด้วย เวลาไม่ได้ห่างกันสักเท่าไหร่นัก มี.ค. 54 / พ.ย.54 และ ก.ค.55 ดูแล้วเป็นคนที่ติดค่อนข้างง่ายแต่ก็หลุดง่ายมาก ฟังแล้วอุ๊ก้อโค-ตะ-ระเศร้ามากๆๆๆๆๆ ท้อแท้ใจ อุ๊คิดว่าน่าจะเป็นที่ตัวอุ๊เองมากกว่า เพราะแฟนอุ๊เค้าก้อมีลูกสาวคนนึงกับภรรยาเดิมซึ่งน้องออกมาน่ารัก ฉลาด สมบูรณ์ แข็งแรงดีทุกประการ ตรงข้ามกับครอบครัวทางฝั่งอุ๊จะค่อนข้างขี้โรคกัน พี่สาวเป็นโรค SLE แม้ก้อไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ ทางฝ่ายลุงก้อออกแนวเป็นภูมิแพ้กัน มีอุ๊ที่แข็งแรงสุดในตระกูลแล้วอ่ะคะ 

ฟังคุณหมอว่ามาเลยตัดสินใจคุยกับคุณสามีว่าเราล้มเลิกการผลิตทายาทกันก่อนจนกว่าจะได้ผลตรวจโครโมโซมที่ชัดเจนว่าผิดปกติจากตรงไหน ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดปกติกันจริงๆ เราจะได้ล้มเลิกความคิดที่จะมีลูกกันซะ เลี้ยงลูกสาวแสนสวยตัวน้อยของเค้าไปแทน และก้อเก็บเงินไปเที่ยวรอบโลกกันดีกว่า ตอนนี้อุ๊เริ่มปลงแล้วค่ะ พยายามทำใจให้ได้ว่าถ้าเราไม่สามารถมีลูกได้จริงๆ เราก้อต้องไม่เป็นไร อุ๊รู้ว่าการมีลูกมันเป็นการเติมเต็มและสานใยความรักในครอบครัวได้มากขึ้น แต่ถ้าท้ายที่สุดแล้วเราหลีกหนีกลไกและความผิดปกติของร่างกายเราไม่ได้จริงๆ อุ๊ก็ต้องยอมตัดใจค่ะ อุ๊คงใจจะขาดถ้าลูกอุ๊เกิดมาแล้วมีความผิดปกติทางใดทางนึง ไม่ใช่ว่ารังเกียจเค้านะคะ แค่เพียงแต่ว่าเราต้องตายก่อนเค้าแล้วเค้าจะอยู่บนโลกนี้ได้ยังไง ถ้าเลือกได้อุ๊อยากขอตายทีหลังคนที่เรารักค่ะเราจะได้ไม่เป็นห่วงเค้ามาก เพราะฉะนั้นถ้าจะต้องมีน้องที่ไม่สมบูรณ์อุ๊ขอเลือกที่จะไม่มีดีกว่าค่ะ อันนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวอุ๊นะคะ

สุดท้ายนี้อุ๊ต้องขอโทษนะคะถ้าข้อความที่อุ๊เขียนมาทำให้ใครจะต้องรู้สึกไม่ดี แต่อย่างที่บอกนะคะว่าอุุ๊ไม่มีเจตนาจะทำให้ใครหมดกำลังใจและคิดมาก แค่อยากแชร์ประสบการณ์ของตัวเองเผื่อจะเป็นประโยชน์บ้างไม่มากก็น้อย เพราะอุ๊เชื่อว่ามีเพื่อนๆหลายคนมีข้อข้องใจ มีคำถามมากมายเกี่ยวกับกมาตั้งครรภ์ จะทำยังไงให้ท้อง อาการก่อนท้องจะเป็นยังไง ท้องแล้วทำไมซาวน์ไม่เจอ อะไรคือท้องนอกมดลูก และอื่นๆ อีกมากมาย อุ๊เข้าใจค่ะ เพราะอุ๊ก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนเพื่อนๆ ทุกคน เราลงเรือลำเดียวกันมานานแล้วตั้งแต่ที่คิดจะมีน้อง เพราะฉะนั้นอุ๊หวังว่าข้อมูลและข้อความต่างๆเหล่านี้ที่อุ๊มาแชร์อาจจะช่วยให้ใครหลายๆคนได้หายสงสัย อาจจะช่วยให้ใครหลายๆคนได้ไปหาหมอรักษาภาวะท้องนอกมดลูกก่อนที่ร่างกายจะเสียหายมากไป และอาจจะช่วยให้ใครหลายๆคนได้ระวังและสังเกตดูแลอาการตัวเองกันขึ้นมาบ้าง แต่ไม่ใช่มากจนพารานอยด์นะคะ (ห้ามยากค่ะข้อนี้ เพราะตัวเองก็เป็น หุุหุ) ขอให้ทุกคนโชคดี สมหวังมีลูกที่สมบูรณ์แข็งแรงสมใจกันถ้วนหน้าทุกๆคนเลยนะคะ

ขอบคุณล่วงหน้าที่เข้ามาอ่านนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Au วันที่ตอบ 2012-08-09 04:31:42 IP : 27.130.136.29


ความคิดเห็นที่ 4 (2292809)

เป็นกำลังใจไห้คุณอุ๊นะค่ะ อ่านดูแล้วเสียใจและทรมาณตามค่ะ ทำบุญเยอะๆค่ะ และไปหาหมอติดตามหาสาเหตุไห้ได้ค่ะว่าทำไมมันเป็นเช่นนี้ และหาอะไรบำรุงด้วยค่ะ พวกวิตมินหน่ะค่ะ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่เรื่องไห้ตังค์เพื่อนไปทำแท้ง จุ๋มก้อเคยเจอค่ะเพื่อน2คนยืมตังค์ทำแท้งแต่ไม่ได้ไห้ น้องสาวห้ามไว้ บอกว่ามันจะมีผลถึงเวลาที่ตัวเองจะมีลูก  แต่ปัจจุบันก้อยังไม่มีลูกนะค่ะพยายามกันอยู่  ก้อเป็กำลังใจไห้ค่ะคุณอุ๊

ผู้แสดงความคิดเห็น จุ๋ม วันที่ตอบ 2012-08-09 10:48:49 IP : 1.4.175.110


ความคิดเห็นที่ 5 (2292905)

ขอบคุณทั้งคุณจุ๋มและคุณต่อต่อมากนะคะ ที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจ

ตอนนี้ก็พยายามทำใจให้สบาย ปลงๆ มันไปบ้าง กลับมาเป็นนาตาลีคนเดิม (เป็นผู้หญิงคิดบวกตามสโลแกนนาง หุหุ) พอดีมีลูกค้าที่ร้านพี่สาวแนะนำอาจารย์หมอท่านนึงเพื่อให้ลองไปปรึกษาเรื่องมีบุตรยาก เพราะภรรยาแกก็สมหวังที่นี่ และแกก็บอกต่อคนอื่นๆ เห็นว่าก็หน้าชื่นตาบานสมหวังกันถ้วนหน้าไปหลายคนแล้ว 

ขออุ๊ไปลองปรึกษาอาจารย์หมอท่านนี้ในวันศุกร์นี้ก่อนนะคะ ขอไปดูก่อนว่าเคมีตรงกันรึป่าว ถ้าท่านนี้ตรงและโดนจะเข้ามาแนะนำทุกๆ ท่านอีกทีนะคะ    

 

ผู้แสดงความคิดเห็น Au วันที่ตอบ 2012-08-09 17:59:39 IP : 27.130.136.29


ความคิดเห็นที่ 6 (2293046)

 อ่านไปก็ฮาบ้างแต่คิดว่ามันคงไม่ฮาแต่คนเล่าฮามากค่ะ  ขอบคุณคุณอุ๊นะที่มาแชร์ละเอียดมากค่ะ นกก็ ศัทธราใน Dr.google คุณอุ๊นะ  เรื่องราวเยอะมาก ทำให้จิตตกได้ง่าย ๆ แต่ ก็มีส่วนที่เป็นความรู้ใหม่ ๆ ด้วยเนอะ มันขึ้นอยู่กับคนเสพมากว่าว่าจะไปในแนวไหนนะค่ะ

นกจะบอกว่าตอนนี้นกก็กำลังมีน้องท้องแรกด้วย เพิ่งได้ 6 w กว่า ๆ เอง ซาวด์ไม่เจออะไรก็จิตตกบ้างไรบ้างกลัวฝ่อ เพราะตัวเองก็มีเลือดน้ำตาลออกเป็นอาทิตย์ ๆเลยค่ะแต่ไม่เยอะแค่เปื้อน ๆแคร์ฟี  แต่ไม่ปวดท้อง มีเลือดออกบ้างหยุดบ้าง ซาวด์หมอก็บอกถุงครรภ์ปกติ แต่ไม่เจอไข่แดง หรือเงาตัวอ่อน ก็ให้รออีก2 อาทิตย์ การรอคอยมันทำให้ ไม่สบายใจก็อ่ะ -.-  นั่งอยู่หน้าคอม หมอก็ไม่มีให้ถามตลอด ก็ต้องพึง Dr.google เหมือนคุณอุ๊เลยค่ะ 555+

คุณอุ๊ขอให้โชคดีนะค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น nok (qoo_nee-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-08-10 11:41:14 IP : 192.168.200.95,


ความคิดเห็นที่ 7 (2293146)

คุณนกคะ จริงๆ อารมณ์ตอนนั้นมันก็ฮาไม่ออกอ่ะเน๊อะ แต่พอดีตัวอุ๊เองค่อนข้างจะเป็นคนเฮฮา อารมณ์ดีโดยนิสัยที่มีมาโดยกำเนิด (หรือเรียกง่ายๆว่าสันดานนั่นเอง  555+) ก็เพราะเป็นคนแบบนี้ มันเลยทำให้อุ๊ทำใจและยอมรับได้ง่ายขึ้น กลับไปเฮฮาได้เร็วขึ้นเพื่อไม่ให้คนรอบข้างต้องเป็นห่วงมากอ่ะคะ

ณ เพลานี้ คุณนกทำใจเย็นๆ ร่มๆก่อนเน้อ แค่ต้องหมั่นสังเกตอาการตัวเองนิดหน่อย แต่อย่าถึงขั้นนอยด์นะ (จริงๆแล้วก้อห้ามยากกกนะนิ) เอาเป็นว่าเรามาเป็นนาตาลีด้วยกันนะคะ เป็นผู้หญิงคิดบวกไว้ก่อน ระหว่างนี้ก็สังเกตอาการตัวเองไปเรื่อยๆ จนกว่าเริ่มมีสัญญาณอะไรที่ผิดปกติ การมีเลือดออกมานิดหน่อยแต่ยังไม่ปวดท้องก็ยังถือว่าโอเคอยู่นะคะ (ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ) พยายามอย่าเดินเยอะ ค่อยๆเดินเอานะคะ ที่สำคัญสุขภาพจิตนั้นสำคัญที่สุด อย่าไปคิดว่าฉันผิดปกติอะไรมั้ย ลูกจะเป็นอะไรมั้ย ให้คิดว่าลูกเราต้องเป็นเด็กสมบูรณ์แข็งแรงแน่ๆเลย ขี้เล่นแต่เด็ก กำลังเล่นซ่อนแอบกับแม่และหมออยู่แน่ๆ (คิดในทางที่ดีเข้าไว้จะได้ไม่เครียดนะคะ) อุ๊เข้าใจอย่างท่องแท้เลยค่ะว่าการรอคอยมันทรมารมาก แม้แต่แค่รอจะตรวจแผ่นเทสต์ 1 วันหลังป้าแกขาดไป แทบจะขาดใจว่า กว่าจะผ่านไปได้หนึ่งวันนี่เหมือนเป็นอาทิตย์ ทำลืมๆมันไปบ้างก็ได้นะคะ จะได้ไม่เครียดมาก 

ที่สำคัญอาการที่คุณนกควรต้องสังเกตให้มากในช่วงนี้คือ การปวดหน่วงที่ท้องน้อยเหมือนอาการป้าจะมา ถ้าปวดนิดหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ แต่ถ้าความถี่ของการปวดเริ่มมากขึ้น อาการปวดเริ่มมากขึ้นก็ควรสังเกตดูเลือดหน่อยนะคะ ว่ามันออกมามากผิดปกติรึป่าว ถ้ามันเริ่มมาเป็นมูกสีน้ำตาลเยอะขึ้นแต่ไม่ถึงกับไหลออกมา ก็ควรรีบไปหาหมอให้เร็วที่สุดดีกว่านะคะ อย่างน้อยก็เพื่อความสบายใจ อุ๊ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้คุณนกเสียขวัญจริงๆนะคะ แค่อยากแนะนำให้คอยหมั่นสังเกตอาการและรีบไปหาหมอเมื่อพบความผิดปกติโดยเร็วที่สุด ถ้าไม่มีสัญญาณอะไรที่ผิดปกติ คุณนกก็ควรทำใจร่มๆ แล้วไปหาหมอตามนัด หมั่นสวดมนต์ ทำสังฆทาน ปล่อยนกปล่อยปลา ไถ่ชีวิตโคกระบืออะไรก็ว่ากันไป เพื่อความสบายใจและสะสมบุญกุศลให้อภิชาตบุตรของคุณนกได้เกิดมาสมบูรณ์ แข็งแรง

เอาใจช่วยนะคะคุณนก ขอให้การตั้งครรภ์ครั้งนี้สมบูรณ์แข็งแรงทุกประการ  สาธุๆๆ

ผู้แสดงความคิดเห็น Au วันที่ตอบ 2012-08-10 16:27:17 IP : 27.130.136.29


ความคิดเห็นที่ 8 (2293175)

 สาธุ!! ตัวโต ๆเลยค่ะ  

นกไม่คิดมากหรอกค่ะ จะบอกไม่คิดเลยมันก็ไม่ใช่ มันก็มีบ้างแต่นกไม่ถึงขึ้นเก็บไปหมกมุ่นนะ  นกคิดว่าตัวเองยังโชคดีกว่าคนอื่นที่เค้าไม่มีแม้กระตั้งโอกาสได้ตั้งท้องด้วยซ้ำ >.<

นกมีอีกอย่างที่อยากจะบอกคุณอุ๊ว่า นกมีอะไรคล้าย ๆคุณอุ๊คือ นกกับแฟนเคยไปเป็นเพื่อน ๆ ทำแท้งมา เราไม่ได้แนะนำไม่ได้ส่งเสริมแต่เค้าเป็นเพื่อนเรา เค้ากำลังเรียน พร้อม ๆเรา เค้ามีปัญหา เพื่อนจะทิ้งเพื่อนได้ไงจริงไหมค่ะ ก็เลยต้องไปเป็นเพื่อน ความคิดนกยังไงก็ยังนึกถึงแต่เรื่องนี้เสมอ นกปล่อยให้มีน้อง ประมาณ 5-6 เดือนนกก็มี ก่อนหน้านี้ นกฝันว่านกเจอเด็กผู้หญิงคนนึง นกเห็นเค้านกร้องไห้ นกขอโทษเค้าทั้ง ๆที่เราไม่รู้จักกัน นกดึงเค้ามากอด แล้วบอกขอโทษ แล้วก็ร้องไห้ไม่หยุดจนตื่นเดือนนี้นกก็ยังไม่ท้องนะ  (คือนกจะนึกตลอดทำบุญก็นึกถึงเค้า นกดูรายการทีวีก็มีเรื่องกำพวกนี้นกก็นึกถึงเพื่อนนกตลอด)  นกก็เล่าให้แฟนฟัง แฟนก็บอกว่าเราก็ช่วยกันทำบุญให้เค้าแต่นกไม่รู้ว่าเวลาแฟนทำบุญแฟนจะนึกถึงไหมนะค่ะ

(อันนี้เชื่อส่วนตัว 555)จน..เมื่อกลางเดือน มิย. มีพระเค้าทำบุญเค้าบวชหมู่หรืออะไรนี้แหละ แล้วเค้าเอากระป๋อง+ไม้มาให้ เราก็ทำบุญบ้างอะไรบ้าง พอเสร็จแล้วนกก็ถามว่า อธิฐานว่าไร ตอนนั้นนกยังไม่รู้ว่าตัวเองท้องนะค่ะ แฟนก็พูดว่าอธิฐานอุทิศให้เด็กคนนั้น พอเค้าพูดนกก็ขนลุกนะ ว่าเค้าก็ยังนึกถึงเด็กคนนั้นเหมือนเรา ไม่รู้ว่าเพื่อนเราจะนึกถึงบ้างไหม เฮ้ออ ...ไม่จบแค่นั้นพระเอามาให้แต่ไม่ยอมมาเอากลับก็เลยต้องเอาไปส่งให้ที่วัดแต่ตอนนี้รู้แล้วว่าท้องค่ะ  ใจคิดเสมอว่า ให้มาเกิดกับเราแทนก็ได้นะ เพราะยังจำฝันได้แม่นมากอ่ะค่ะ 555+

อาการนกไม่ปวดท้องเลยหน่วง ๆก็ไม่ปวด มีแค่เลือดเก่าออก ตอนวันที่ 23 กค. เจาะเลือด 2-3 หยด แล้วหยุดไป แล้วก็มีเลือดเข้ม ๆน้ำตาลเข้ม ๆ อันนี้เยอะหน่อยใหญ่กว่าเหรียญ 10 อะค่ะไหลยาวด้วยแต่ไม่เยอะมาก วันที่ 26 27 กค. แล้วก็ไม่มีเลือดออกอีก จนมา 30 อีกนิดหน่อย แล้วก็ มีจาง ๆ 2-3 สค ประมาณ ๆ นะค่ะ แล้วล่าสุดคือวันที่ 6 ก็ไปซาวด์วันที่ 7 สค นั้นแหละค่ะซาวด์ช่องคลอดก็ไม่เห็นอะไร แต่ไม่เป็นไรค่ะเดี่ยวรอไปเรื่อย ๆ ยังไงนกก็ยังมีหวังเนอะ 555+ 

นกไปเล่นเกมส์ก่อนนะค่ะแล้วเดี๋ยวจะมาโม้ด้วยใหม่ค่ะ

ผู้แสดงความคิดเห็น nok (qoo_nee-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-08-10 18:17:47 IP : 192.168.200.95,


ความคิดเห็นที่ 9 (2293329)

ฟังแล้วก็ขนหัวลุกกันเรยยยทีเดียว อุ๊เองก็หมั่นพยายามทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้เค้าตลอดเท่าที่จะหาโอกาสทำให้ได้ เคยไปเข้ากัมมัฏฐานที่วัดมาสองครั้ง ก็ตั้งจิตอุทิศให้เค้าตลอดที่ปฏิบัติว่าขอให้เค้าอโหสิกรรมจากความไม่ตั้งใจและรู้เท่าไม่ถึงการของเรา และตั้งจิตอธิษฐานให้เค้าไปจุติในภพในภูมิที่ดี อุ๊เคยอธิษฐานว่าให้เค้ากลับมาเป็นลูกของเรา แต่มีพี่คนนึงเคยบอกอุ๊ว่าอย่าไปอธิษฐานแบบนั้น เพราะว่าเค้าจะรอเรา ไม่ยอมไปเกิด และไม่ให้ใครมาเกิดกับเรา ฟังแล้วก็โอ้ววว...คุณพระ!! ขนลุกซู่ซ่า จากนั้นเลยไม่ขอแบบนั้นอีก จะขอแต่ให้เค้าได้ไปเกิดกับคนดีๆ เกิดกับคนใจบุญเพื่อที่เค้าจะได้ออกมาสะสมบุญบารมีให้ตัวเค้าเอง เปลี่ยนเรื่องกันดีกว่าเน๊อะ จากแชร์ประสบการณ์ท้องจะกลายเป็นคืนหลอกวิญญาณหลอนไปซะก่อน

คุณนกก็อดใจรออีกนิดนึงเน้อ อุ๊เชื่อว่าคุณนกต้องได้เห็นหัวใจน้องครั้งหน้าแล้ว ถ้าคุณนกเป็นคนที่ป้าแดงแกมาเยี่ยมแล้วแต่อารมณ์ ไม่ตรงเวลาแล้วล่ะก็ ที่คุณหมอบอกมาว่า 6w จริงๆอาจจะแค่ 5w ก็ได้นะ แล้ว 5w เนี่ยมันแทบจะเห็นอะไรไม่ชัดสักเท่าไหร่ ต้องจายยยเย็นๆๆๆ 

อุ๊เองก้อจะไปตรวจเลือดหาความผิดปกติของโครโมโซมพุธหน้านี้ ก็คงต้องลุ้นตัวโก่งกันไปอีก 2 อาทิตย์กว่าผลจะออก ถ้าผิดปกติจริงคงทำใจครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้งนึง เพราะคงต้องตัดใจเรื่องมีลูกไปซะ หมอบอกต้องทำ IVF เท่านั้นถึงจะเลือกตัวอ่อนที่สมบูรณ์และมีความผิกติน้อยที่สุดได้ แต่ไม่สู้ราคาอ้ะค่ะ บอกแฟนไปว่าเอาเงินที่จะทำ IVF ไปเป็นทุนการศึกษาลูกเค้าดีกว่า เราสองคนผัวเมียก็เก็บตังค์ทำบุญและไปเที่ยวรอบโลกกัน อย่างน้อยเค้าก็มีลูกสาวแสนสวยคนนึง แม่อุ๊ก็อยากมีหลานมากกกกก ก็บอกแม่ว่าทำใจว่าตระกูลเราอาจจะกุดอยู่แค่นี้นะแม่ เพราะพี่สาวอุ๊ก็เป็น SLE ค่อนข้างเสี่ยงต่อการแท้ง เค้าก็กลัวที่จะท้องเลยไม่กล้าเสี่ยง

ขอให้คุณนกโชคดีนะคะ เอาใจช่วยเน้อ

ปอลิง อีกที คุณนกมี facebook มั้ยคะ ถ้าไม่รังเกียจจะเป็นเพื่อนกันทางเฟศก็ add อุ๊เป็นเพื่อนไว้เม้าท์มอยจิปาถะทั่วไปก็ได้นะเผื่อมีอะไรช่วยเหลือแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ ID อุ๊ชือ Pakamon K... รูป profiel เป็นรูปอุ๊กะคุณออสซี่ซะมีสุดเลิฟและลูกสาวแสนสวยของฮีนะคะ

ผู้แสดงความคิดเห็น Au วันที่ตอบ 2012-08-11 19:15:26 IP : 27.130.130.43


ความคิดเห็นที่ 10 (2293376)

 นกจะหาเจอไหมเนี้ย 555+ ถ้านกหาไม่เจอแอดนกก็ได้นะค่ะ Nok Irin Kanniga -.- 

ผู้แสดงความคิดเห็น nok (qoo_nee-at-hotmail-dot-com)วันที่ตอบ 2012-08-12 08:32:20 IP : 192.168.200.95,


ความคิดเห็นที่ 11 (2319145)

มีประสบการณ์ท้องแล้วไข่ฝ่อเหมือนกันค่ะ เพิ่งเกิดเมื่อวันที่ 27 พย.55 ที่ผ่านมานี้เอง คือตอนนั้นท้องได้ 14 สัปดาห์แล้ว มีเลือดออก แต่ไม่มีอาการปวดท้อง ก็เลยปรึกษาคุณหมอ ทำ U/S ให้หมอบอกว่าไม่มีตัวเด็ก ต้องให้เค้าหลุดออกมาเอง ถ้าออกไม่หมดหมอจะขูดมดลูกให้ (คุณหมอให้นอน รพ. แต่ห้องพิเศษเต็มเลยขอกลับบ้าน เพราะบ้านใกล้ รพ.)  28 พย.55  เริ่มมีอาการปวดท้องมีเลือดออกตลอด (คล้าย ๆ มูกเลือดเป็นเส้นขาว ๆ ปนเลือด ) ปวดแต่ละครั้งห่างกันประมาณ 20 นาที  เป็นอย่างนี้จนกระทั่งเวลา 18.00 น.  ปวดบีบมาก ห่างกันแค่ 2 นาทีก็ปวดอีก  พอถึง 22.10 น.  ตอนนี้ปวดบีบท้องมากต้องค่อย ๆ เดินไปเข้าห้องน้ำปรากฎว่ามีก้อนเลือดออกมาเท่าไข่ไก่ (แฟนทำงานกะบ่ายเลิกงานก็เที่ยงคืน นอนเจ็บอยู่คนเดียว) ปวดมากทนไม่ไหวเลยไป รพ. เลือดก็ยังออกไม่หยุด ห้องพิเศษก็ยังไม่ว่าง เลยขอกลับบ้าน บอกคุณหมอว่าพรุ่งนี้เช้าจะมานอน รพ. (คุณหมออยากให้นอนแต่เราก็ดื้อมากไม่ยอมนอน) กลับบ้านก็เที่ยงคืนพอดีปวดมากกกกกกกไม่ได้นอนทั้งคืน แฟนก็ไม่รู้จะทำอย่างไรได้แต่นั่งมองแล้วก็ร้องไห้เพราะสงสารเรา ปวดบีบมาแต่ละครั้งหายใจไม่สะดวก หน้ามืด ก็กลัวว่าจะช็อคอยู่เหมือนกัน  พอถึงหกโมงเช้าวันที่ 29 พย.55 ก็มีก้อนเลือดหลุดออกมาอีก 3 ก้อน  จากนั้นก็มา รพ. คุณหมอ U/S ให้บอกว่าเค้าหลุดออกมาเกือบหมดแล้ว เหลือก้อนเลือด 3 ซม. ผนังมดลูกไม่เรียบต้องขูดมดลูก นอน รพ.29 พย.55 ขูดมดลูก 30 พย.55 คุณหมอให้นอนพักอีก 2 วันก็ให้ไปพักต่อที่บ้านได้ ตอนนี้เลยต้องทำจิตใจและร่างกายให้แข็งแรง เพื่อรอวันที่ลูกจะมาอยู่กับเราอีก  ถ้ามีบุญวาสนาต่อกันก็ขอให้ลูกมาอยู่กับแม่อีกครั้ง แม่กับพ่อจะคอยหนูนะจ๊ะ ทุกวันนี้ก่อนไปทำงานแฟนก็จะมาหอมที่ท้องเราเหมือนตอนที่เค้ายังอยู่กับเรา ตอนเย็นก็คุยกับเค้าทุกวัน ยังไงหนูก็อยู่ในใจพ่อกับแม่นะ  คิดถึงลูกนะ

ผู้แสดงความคิดเห็น แม่ผู้สูญเสีย วันที่ตอบ 2012-12-04 16:48:47 IP : 182.52.69.73



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล


Copyright © 2010 All Rights Reserved.